Μεταστροφή προς το "Αγαθόν" και την Αρετή

"Κόσμιος τε και θείος εις 

  το δυνατόν ανθρώπω"

    Πλάτωνος-Πολιτεία

Όνειρο και Όραμα...

Σοφία, ανδρεία, σωφροσύνη, δικαιοσύνη. Τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την ''Ιδέα του Αγαθού'' στην Πολιτεία του Πλάτωνα. Στοιχεία που θα προέλθουν από την παιδεία και την άρτια εκπαίδευση, οδηγώντας στη γνώση. Προσωπική και κατ΄επέκταση συνολική για να φέρουν την ευδαιμονία. Το Φως της ανώτερης αλήθειας στην αλληγορία του Σπηλαίου και ο κόσμος του αισθητού, συνυφασμένος με τον κόσμο της νόησης, η τριχοτόμηση της ψυχής σε λογιστικό, θυμοειδές και επιθυμητό, το όραμα μιας ιδανικής κοινωνίας με εκπαιδευμένους πολίτες, τους Άρχοντες, τους Φύλακες και τους Δημιουργούς και η πάταξη του κακού που φέρνει η άγνοια, η σύλληψη της έννοιας του ''Όντος'' που θα φέρει την κάθαρση και τη σωτηρία της ψυχής. Μια ανοδική πορεία προς το Φως και το Θείο! Η μεταστροφή από τη λανθασμένη κατεύθυνση του ''γίγνεσθαι'' στον κόσμο του ''Όντος''. Το ''Αγαθόν'' δηλαδή το καλό σε όλες του τις διαστάσεις. Ένας ηθικός κόσμος, σωστά εκπαιδευμένος με στόχο και οδηγό τη Σωφροσύνη. Αποβολή της βαρβαρότητας, που όπως λέει ο Πλάτωνας, είναι χειρότερη και από το σωματικό θάνατο. Ο απαίδευτος που ζει στην αμάθεια έχει ζωή χωρίς ρυθμό και χάρη. Δεν μπορεί να είναι δίκαιος και να κατανοήσει βαθύτερες έννοιες ως ''πράττον υποκείμενο'' που θα πλαισιώσει μια υγιή Πολιτεία. Η παιδεία είναι το θεμέλιο και με μέσο την πειθαρχία και την πνευματική και ηθική εκπαίδευση θα οδηγήσει στον αναπτυγμένο χαρακτήρα, στη γνώση και τη μεταστροφή προς την αλήθεια και την Ιδέα του Αγαθού.

Πόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστούν όλα αυτά; Είναι τόσα ουτοπικά και άπιαστα; Γιατί δεν θέλουμε να δούμε το Φως; Γιατί μας καθοδηγεί η απαίδευτη ψυχή μας μακριά από την Αρετή; Γιατί προτιμούμε να λαμβάνουμε αξιώματα στον κόσμου του ''γίγνεσθαι'' και αγνοούμε παντελώς την προαγωγή της ψυχής μας στον κόσμο του ''Όντος''; Είναι τόσο δύσκολη η μεταστροφή προς το Φως; Η έλευσή μας σε αυτόν τον κόσμο θα είναι τόσο ανούσια και περαστική; Πότε θα γίνει η πνευματική επανάσταση; Πόσος χρόνος χρειάζεται για την ωριμότητα του ανθρώπινου είδους εφόσον όλα αυτά είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια...

Τον δρόμο τον γνωρίζουμε, αλλά δεν τον βαδίζουμε γιατί είναι δύσκολος. Κανείς δεν θέλει να είναι ηθικός και δίκαιος. Κανείς δε ζητά την πνευματική άνοδο σε έναν υλικό και υλιστικό κόσμο, διότι είναι πολύ δύσκολο ένας απαίδευτος να διαχωρίσει την υπόσταση σώματος και ψυχής. Όλα αυτά θα είναι πάντοτε επιθυμητά, αλλά απρόσιτα στους ανθρώπους. Η πολυπόθητη μεταστροφή θα μείνει στους αιώνες των αιώνων ένα όραμα και ένα άπιαστο όνειρο, κι όσοι πιστεύουμε σ΄ αυτήν θα μείνουμε μόνοι και δύστυχοι παλεύοντας καθημερινά γι' αυτή ως πλατωνικοί ''Φύλακες'', σε μια κοινωνία βαρβάρων, ελπίζοντας σε μια επανάσταση για την κατάκτηση του ''Αγαθού''.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Τα δεσμά της απογοήτευσης. Ο μέγας εν ζωή θάνατος

''Ο άρτιος άνθρωπος ενόσω ζει
πεθαίνει θανάτους πολλούς..."
Δημήτρης Λιαντίνης

Η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία, όπως πολλοί νομίζουν. Είναι δύναμη! Είναι σαν να κυκλοφορείς συνεχώς μέσα στα πλήθη με μια κεραία στο κεφάλι συντονισμένη να εντοπίζει συναισθήματα με πλοηγό τη συνείδηση. Η ευαισθησία γίνεται αδυναμία όταν καταλήγει στα δεσμά της απογοήτευσης. Είναι μέγας θάνατος η απογοήτευση... Δύσκολο να ξεφύγεις αν σε φυλακίσει. Όταν βλέπεις τη ζωή μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα είσαι διαφορετικός...καταδικασμένος να ''πεθαίνεις θανάτους πολλούς''. Μια διαδικασία που απαιτεί αγώνα. Πολλούς θανάτους, αναγέννηση αλλά και ομορφιά. Την ομορφιά της καθαρής σκέψης όταν αναγεννάται δυνατή η ψυχή, κερδίζοντας τη γνώση. Γιατί το κέρδος τελικά είναι η γνώση. Του εαυτού μας, των άλλων και του λόγου ύπαρξής μας.

Ο άρτιος άνθρωπος έχει δεσμά και για το καλό του, την εξέλιξή του, ευτυχώς ''θανάτους πολλούς''.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Φως! Σκοπός ζωής

Φως! Χάρισμα-σκοπός ζωής-δοκιμασία. 

Ο φωτισμένος άνθρωπος είναι ο απεσταλμένος στρατιώτης της ανώτερης δύναμης για να δείξει τον δρόμο στους συνανθρώπους του. Δε χρειάζεται πολλά όπλα στη φαρέτρα του. Είναι ηθικός, καλόψυχος και τον διακρίνει ένα υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης και ευθύνης απέναντι στον κόσμο, που όμως δε θα τον μετατρέψει ποτέ σε τιμωρό. Πρέπει να είναι δυνατός όταν δέχεται πυρά και κριτική από ανθρώπους που δεν τον κατανοούν, εξάλλου ο σκοπός του είναι μια δοκιμασία.

Πρέπει να δείξει τον δρόμο του φωτός μέσα από το μονοπάτι της αγάπης, χαρίζοντας απλόχερα λέξεις, χαμόγελα και όμορφες πράξεις, βάζοντας πολλές φορές τον εαυτό του σε δεύτερη μοίρα. Αν τον καλύψει για λίγο το σκοτάδι, τον κυριεύει η θλίψη και οι τύψεις. Δεν είναι τέλειος, προσπαθεί μέσα από τον σκοπό του να γίνεται καλύτερος. Η ψυχή του τρέφεται από την ευγνωμοσύνη και την καλοσύνη που νιώθει, κάθε φορά που φωτίζει έναν άνθρωπο. Είναι αναμφισβήτητα διαφορετικός. Πολλές φορές απογοητεύεται, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει. Η φύση του είναι αδιαπραγμάτευτη και απόλυτη! 

Είναι τόσο όμορφο να κρατάς στα χέρια σου το φως και να φωτίζεις τις σκιερές γωνίες αυτού του κόσμου, ελπίζοντας πως ίσως κάποια μέρα οι άνθρωποι γίνουν τόσο φωτεινοί που δε θα χρειάζονται να μάχονται για την ανάδειξη του καλού εναντίον της κακής τους πλευράς. Ίσως η δύναμη του φωτός μια μέρα τα καταφέρει.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Για την αγάπη του κόσμου...

Όταν είσαι διασώστης...είσαι για πάντα!

Δεν υπάρχει ωράριο, δεν υπάρχει υποχρέωση παρά μόνο συνείδηση...

Υπάρχεις και είσαι εκεί για όλους, οποιαδήποτε στιγμή σε χρειαστούν! Σε υπηρεσία, εκτός υπηρεσίας, στο τροχαίο που θα δεις κάτω από το σπίτι σου, στην ανακοπή συνανθρώπου σου στον δρόμο, στην πτώση μιας γιαγιάς από το σκαλοπάτι και στο μάτωμα μιας παιδικής μύτης...

Δίνεις την ψυχή σου για να γίνει μια έγχρωμη νότα στη νύχτα του κόσμου...για να γίνει αγάπη.

Είμαι εδώ για σένα..ένας από μηχανής θεός, ένας απεσταλμένος άγγελος που βρέθηκε τυχαία κοντά σου. Θα σου δώσω την ψυχή μου για να γίνει αγάπη. Αγάπη στον αέρα αυτού του κόσμου! Δώσε κι εσύ αυτό που μπορείς...

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Για το Γρηγόρη...

Ξέρω ότι θα μας βλέπεις από ψηλά και θα χαμογελάς....θα είσαι πάντα στην καρδιά μας...αντίο συνάδελφε...σε ευχαριστώ για τις στιγμές και τη φιλία...(βίντεο από εκπαιδεύσεις)

Άσκηση Εγκέλαδος 2016 2-5 Ιουνίου

Εξαιρετική ευκαιρία για εκπαίδευση στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών από σεισμό. Εκπαιδευόμαστε για τον πολίτη όταν η κακή ώρα το απαιτήσει... Ας μην συμβεί ποτέ...

Βασική Υποστήριξη Ζωής

                                        

Μια εκπαίδευση με Ευρωπαϊκή πιστοποίηση για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Όσοι από εμάς διδάσκουμε τη Βασική Υποστήριξη Ζωής σε πολίτες, σώματα ασφαλείας, αλλά και σε επαγγελματίες υγείας μπορούμε να καταλάβουμε τη σημασία της γνώσης που κατέχουμε και διανέμουμε στον κόσμο. Τι πιο σημαντικό από το να γίνεσαι ο πρώτος ανταποκριτής στην προνοσοκομειακή φροντίδα και να δίνεις τη γνώση για τη διάσωση ανθρώπων. 

Η Βασική Υποστήριξη Ζωής περιλαμβάνει:

1. Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση

2. Χρήση Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή

3. Θέση Ανάνηψης

4. Μέθοδο Χάιμλιχ (Heimlich) για πνιγμονή

Με Υπουργική Απόφαση αρ. Υ4α/οικ. 15576 /22 Φεβρουαρίου 2007, όλοι οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να είναι πιστοποιημένοι ανανήπτες ακόμα και οι γιατροί. Έχω εκπαιδεύσει γιατρούς και νοσηλευτές οι οποίοι βάσει νόμου χρειάζονταν αυτή την πιστοποίηση και το αγχός ήταν μεγάλο, στο τέλος όμως, όλοι εκτίμησαν την αναγκαιότητα για τη γνώση αυτή.

Η γνώση της Βασικής Υποστήριξης Ζωής είναι υψίστης σημασίας. Μάθε τη! Γίνε ο από μηχανής Θεός για τον συνάνθρωπό σου. Έχει παρατηρηθεί πώς ακόμα και οι αθλητίατροι έχουν άγνοια για τη διαχείριση ενός απλού περιστατικού, καθώς δε γνωρίζουν πώς να διατηρήσουν τον αεραγωγό ανοιχτό με την απλή κίνηση της θέσης ανάνηψης, με αποτέλεσμα ο αθλητής να καταλήγει από μια απλή λιποθυμία.

Σώσε μια ζωή μαθαίνοντας τις κινήσεις στη Βασική Υποστήριξη Ζωής.

Η αναπνοή που μόλις πήρες ήταν ένα δώρο. Μπορείς να το χαρίσεις σε έναν άνθρωπο που υπέστη καρδιακή ανακοπή, αρκεί να ξέρεις τον τρόπο. Είναι κρίμα να χάνονται ζωές από άγνοια και απάθεια. Η ζωή είναι το πολυτιμότερο αγαθό!

Βοηθάμε για να υπάρχουμε και ζούμε για να βοηθάμε.

Ελένη Ψαρρά

Πιστοποιημένη ναυαγοσώστρια

Εκπαιδεύτρια BLS

PHTLS Provider

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ο φόβος της επιτυχίας

Η κατάρα της ταπεινοφροσύνης. Πόσες φορές έχω ακούσει τους δικούς μου ανθρώπους να μου λένε: "Σήκωσε το ανάστημα σου, το αξίζεις!" 'Οταν δε θέλεις να μιλάς για τον εαυτό σου και να χαίρεσαι την επιτυχία σου λόγω της καταραμένης ενσυναίσθησης... Δε θες να πληγώνεις αυτούς που "έχασαν" και φοβάσαι την ευθύνη να είσαι ο καλύτερος. Πρέπει να είσαι το παράδειγμα για όλους. Άνθρωπος χωρίς ψεγάδι, για να μπορείς να αξίζεις την επιτυχία στα μάτια τους. Να είσαι πάντοτε το καλό παιδί. Αυτός που σκύβει το κεφάλι και κρύβει τα μετάλλια και τα βραβεία στο συρτάρι για να μην προκαλεί. Αυτός που κοκκινίζει όταν του λένε ''Συγχαρητήρια!" και ντρέπεται να σηκώσει το βλέμμα πιο ψηλά από τη Γη.

Η στιγμή όμως της επιτυχίας έρχεται μόνο μια φορά στη ζωή μας και είναι η επιβράβευση των κόπων μας. Ο πόνος, η πειθαρχία, η εξάντληση και οι στερήσεις που κρύβει μια πρωτιά χαμένα στο σεντούκι της χαμηλής αυτοεκτίμησης; Αξίζει τον κόπο; ΟΧΙ! Μη φοβάσαι να είσαι ο καλύτερος! Το αξίζεις! Δείξε στον εαυτό σου ότι τον αγαπάς και τον τιμάς γι' αυτό που είναι.. Don't be afraid to be the best! Forget the rest!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Πυρκαγιά εν υπαίθρω....

Παρασκευή και 13.... Πυρκαγιά εν υπαίθρω εν ώρα υπηρεσίας! Πολίτης έκαιγε ξερά χόρτα και παραλίγο να πάρει έκταση η πυρκαγιά. Ευτυχώς ο άνθρωπος είναι καλά! Καλύψαμε το γεγονός και  όλα πήγαν κατ´ ευχήν. Ανέβηκε η αδρεναλίνη και σήμερα...

Γίνε το ουράνιο τόξο στη συννεφιασμένη ζωή ενός ανθρώπου...

Κολυμβητήριο Γλυφάδας-Ναυαγοσωστική κάλυψη ατόμων με ειδικές ανάγκες.

 Όλα τα χρήματα του κόσμου δεν θα αρκούσαν για να με κάνουν να αισθανθώ βασίλισσα του σύμπαντος. Μια λέξη βουτηγμένη στη χαρά ή ακόμη ειπωμένη μέσα από πόνο μπορεί να χαρίσει τη γαλήνη στην εφήμερη διάρκειά μου πάνω στη Γη. Τη στιγμή που ακούς αυτή τη μαγική λέξη βγαλμένη από την ψυχή και τα μάτια του ανθρώπου που ευεργέτησες, νιώθεις ότι σε αγγίζει το μαγικό ραβδί του πιο διάσημου μάγου των παιδικών παραμυθιών. Ένα φωτεινό "ευχαριστώ", σιγανό, με κρυμμένο τον πόνο στη χροιά του, ήταν η αιτία να σκεφτώ πως αξίζει να υπάρχω και να προσφέρω στον κόσμο… που ομολογώ πως έχω αρνηθεί αρκετές φορές με ευκολία.

 Η Γιώτα, ένα παιδί με βαριά νοητική στέρηση, δυσκολεύεται να υπακούσει τις εντολές μου και να εφαρμόσει οδηγίες, ώστε να μάθει να κολυμπά. Πολλές φορές χρειάστηκε να επέμβω πέφτοντας στο νερό για να την κρατώ ασφαλή και επιπλέουσα. Δεν την απέκλεισα όμως ποτέ από τα υπόλοιπα παιδιά… Έβαλα τα δυνατά μου και με πολλή επιμονή κατάφερα να τη μάθω να κολυμπά με σωστό τρόπο. Η γιαγιά της που παρακολουθούσε τις ενέργειές μου από τις κερκίδες, με συνάντησε μετά το μάθημα στα αποδυτήρια. Όταν τη χαιρέτησα με κοίταξε στα μάτια, γεμάτη ευγνωμοσύνη και ψέλλισε συγκινημένη ένα απαλό σαν χάδι "ευχαριστώ" που ήταν συνάμα τόσο εκκωφαντικό, που έφτασε μέχρι την καρδιά μου. Τη γλύκανε, την έλιωσε και τη γέμισε ελπίδα. 

  Βγαίνοντας από το κολυμβητήριο ο ήλιος δεν είχε το σύνηθες χρώμα του. Ήταν εξαιρετικά λευκό σαν να το έβλεπα για πρώτη φορά. Απευθύνθηκα στον ουρανό με ευγνωμοσύνη : "Σε ευχαριστώ που με έκανες ουράνιο τόξο στη συννεφιασμένη ζωή ενός άλλου ανθρώπου". Είναι ό,τι ακριβώς χρειάζομαι για να εξακολουθώ να υπάρχω. 

  Ευχαριστώ!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ψυχολογία διασώστη: "Απ΄όλα θέλω λεύτερος, να πλέω στα χάη του κόσμου...."

Πόσο ελεύθερος μπορείς να είσαι όταν έχεις δει τα χάη του κόσμου; Τον πόνο, την απόγνωση και την ανάγκη των συνανθρώπων σου; Όταν μαζεύεις τα κομμάτια τους μπορείς να υψώσεις τοίχο και να πεις: "Αυτή είναι η δουλειά μου και η επιλογή μου'' χωρίς ίχνος από συναίσθημα; Πώς να είσαι ελεύθερος, όταν γι' αυτό που κάνεις απαιτείται ευαισθησία; Aν σκληρύνεις θα είναι καλό για σένα, αλλά άσχημο για εκείνους.... Μπορείς να είσαι μόνο μια μηχανή που γιατρεύει πληγές; Όταν γεννιέσαι για τα χάη του κόσμου, ποτέ δε θα είσαι ελεύθερος. Η ανάγκη να υπάρχεις μέσα στο χάος παράγεται από την ψυχή σου. Ποτέ δε θα είσαι ελεύθερος φίλε διασώστη και να είσαι υπερήφανος γι' αυτή τη σκλαβιά!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Διαχείριση κρίσης. Από τη χαλαρότητα στην έκρηξη αδρεναλίνης

Η πιο επικίνδυνη στιγμή στο χρονικό μιας διάσωσης είναι η μετάβαση από τη στιγμή της χαλαρότητας στη στιγμή της εκδήλωσης ενός περιστατικού ή μιας κρίσης. Σε ένα μόνο δευτερόλεπτο, μέχρι ο εγκέφαλός μας να συνειδητοποιήσει πώς θα διαχειριστεί μια κρίση, μπορεί να παρασυρθεί από μια λάθος εκτίμηση και να επέλθει το μοιραίο για τον διασώστη. Μιλώντας εκ πείρας και έχοντας παρασυρθεί από υπερβάλλοντα ζήλο, συμβουλεύω εκείνον που θέλει να επέμβει σε ένα περιστατικό, να ακολουθήσει τον πρώτο κανόνα στον αλγόριθμο διάσωσης που είναι το Σ.Ε.Τ.Α.Π :

1.Σ-ταματάω να σκεφτώ για 10 δευτερόλεπτα

2.Ε-λέγχω το περιβάλλον

3.Τ-ροχαία κυκλοφορία (προσοχή-ρύθμιση)

4.Ά-γνωστοι κίνδυνοι (ρεύμα, αέριο, κλπ)

5.Π-ροστασία με ατομικά μέσα (γάντια, μάσκα κλπ)

Η επιθυμία να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας σε ένα ξαφνικό γεγονός οδηγεί στην έκρηξη αδρεναλίνης που μπορεί να κοστίσει τη ζωή μας. Ο νεκρός διασώστης είναι άχρηστος για όλους. Δε θα βοηθήσει το θύμα, θα τον χάσει η οικογένειά του και η υπηρεσία του. Βοηθώ με σύνεση, σκέψη, γνώση και ευαισθησία, χωρίς να γίνομαι μια θλιβερή εγγραφή στη λίστα μιας στατιστικής, εκείνων που έπεσαν άδικα για το καθήκον.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Να λες εγώ θα σώσω τον κόσμο. Κι αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω...

Θέλει να σωθεί αυτός ο κόσμος; Μήπως είναι επιλογή του να χαθεί; 

Εμείς οι διασώστες βάσει νόμου όταν ένα θύμα έχει τις αισθήσεις του οφείλουμε να ρωτάμε αν θέλει τη βοήθεια μας. Έτσι και ως άνθρωποι θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτός ο κόσμος αναζητά σωτηρία. Το σωστό και το καλό το ξέρει. Άραγε θέλει να σωθεί; Δε φταίνε οι πολιτικές αρχές και οι άρχοντες του κόσμου. Φταίμε εμείς... φταίω εγώ που δε θέλω να αλλάξω! Μόνο όταν φτάνουμε στο κατώφλι του χαμού ζητάμε σωτηρία. Όταν κινδυνεύει η ύπαρξή μας και δοκιμάζονται οι αντοχές μας, απλώνουμε το χέρι και ξεγυμνώνουμε την ψυχή μας υποσχόμενοι αλλαγή. 

Θέλει να σωθεί αυτός ο κόσμος; Μπορεί να λάβει την απαιτούμενη γνώση για να αλλάξει και να πετάξει το λάβαρο του εγωισμού; Πότε θα έρθει η πολυπόθητη εποχή της "μεταστροφής" που περιμένουν οι πνευματικοί άνθρωποι; Δε θα σωθεί λοιπόν αυτός ο κόσμος ποτέ και θα φταίω εγώ! Εγώ που δεν πίστεψα στη σωτηρία του!
Ποτέ μην οραματίζεσαι έναν καλύτερο κόσμο. Έχει ήδη συνθεθεί, παιχτεί και ειπωθεί...

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Υγειονομική κάλυψη στους Πυροσβέστες

Εν αναμονή έναρξης αντιπυρικής περιόδου....προετοιμασία και εκπαίδευση!

Εκπαίδευση στη θρυλική 1η ΕΜΑΚ!

Τα λόγια είναι περιττά για τη θρυλική μονάδα της 1ης ΕΜΑΚ. Ευχαριστούμε τον αξιωματικό Κο Τσακίρη για την εκπαίδευση και τη συνεργασία! See you soon!

Κέντρο Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας Δήμου Γλυφάδας

Νέα θέση, φούλ εκπαίδευση, άλλη πόλη, καινούρια ζωή! Στο σχέδιο Ξενοκράτης!

Στο πεδίο....ανταπόκριση από το Ελληνικό...

Εν αναμονή σύστασης συντονιστικού οργάνου από το Υπουργείο Υγείας. Οι πρόσφυγες στο έλεος τους χωρίς καν το στοιχειώδες υγειονομικό υλικό. Ούτε τσιρότο δεν υπάρχει στα ράφια της Κυρίας Χαράς της υπεύθυνης του χώρου από το Υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής. Βρωμιά και σκουπιδότοποι παντού! Υγειονομική βόμβα που βράζει σαν καζάνι. Όσα παιδάκια είδα ήταν άρρωστα και άπλυτα. Μέσα σε αυτή τη σκληρή εγκατάλειψη μόνο λίγοι πολίτες που η συνείδησή τους δεν τους αφήνει να αδιαφορήσουν, προσφέρουν ό,τι μπορούν σε γονείς και παιδιά. Τελικά μου αρέσει η ζωή μου. Έχω δει τέρατα, αλλά έχω δει και υπέροχα πράγματα.... που μόνο η αγάπη μπορεί να δημιουργήσει για να μπορεί να υπάρξει ελπίδα.

                                            

Βράβευση με το βραβείο "Εξαίρετης Πράξης" για διάσωση-ανάνηψη θύματος.

Δεν ξέρω αν πρέπει να βραβεύεται κάποιος όταν κάνει το αυτονόητο δλδ το καθήκον του...Να βοηθάει τον συνάνθρωπό του, πόσο μάλλον όταν Ο Θεός του κάνει δώρο ένα θαύμα! Του χαρίζει την ευκαιρία να δώσει ζωή σε έναν συνάνθρωπό του. Να γίνεται η αιτία για μια δεύτερη ευκαιρία, για μια νέα αρχή. Όταν κάποιος γίνεται μάρτυρας της επιστροφής από τον θάνατο και όταν νιώθει στα χέρια του την καρδιά του συνανθρώπου του να χτυπάει ξανά, τότε είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου! Η Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση έχει μικρές πιθανότητες να επαναφέρει στη ζωή ένα θύμα. Ακόμα και η απινίδωση έχει χαμηλά ποσοστά επιτυχίας. Ο Θεός διάλεξε εμένα για να χαρίσει αυτό το θαύμα. Ευχαριστώ τους εκπαιδευτές μου για την άριστη εκπαίδευση σε γνώσεις και σε ψυχολογία. Ευχαριστώ όλους τους φίλους-συνάδελφους που ήρθαν για μένα στη Θεσσαλονίκη. Ευχαριστώ για την αγάπη! Η ευθύνη είναι μεγάλη....αν αυτό δε με κάνει καλύτερο άνθρωπο, τότε τι; 

Μακάρι τα παιδιά μου να είναι περήφανα για μένα...

Βράβευση από τον Κωνσταντίνο Κοκολάκη τ. Διευθυντή Πολιτικής Προστασίας
Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης

Το σύνδρομο του Superman...

Το σύνδρομο του Superman είναι ένα νοσηρό αίσθημα ευθύνης. Ένα τέτοιο άτομο νιώθει μια συνεχή ανάγκη να ''σώσει'' τους άλλους....

Όταν ήμουν μικρή ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν ο Superman. Το απόλυτο μοντέλο του διασώστη! Με δυνάμεις στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, με καλοσύνη στην ψυχή και αγάπη για τον συνάνθρωπο. Ένα καθαρόαιμο πρότυπο ιδανικών. Μια ασπίδα ενάντια στην κακία αυτού του κόσμου. Μεγαλώνοντας προσπάθησα να του μοιάσω. Να προσπαθώ πάντοτε να κάνω το καλό, να βοηθώ όσο μπορώ όσους το έχουν ανάγκη και να γυμνάζομαι για να έχω τις δυνάμεις να το κατορθώσω. Στο γραφείο μου έχω πάντοτε τη φιγούρα του Super Διασώστη για να μου θυμίζει τα αγνά συναισθήματα της παιδικής μου ηλικιάς όταν οι κακοί Λεξ Λούθορς βάζουν στον λαιμό μου Κρυπτονίτη και απογοητεύομαι και θέλω να τα παρατήσω. Δε θα κάνω σε κανέναν τη χάρη να πάρει τη δύναμή μου και να καταστρέψει την αγνή μου ψυχή. Μπορείτε να έρθετε και να προσπαθήσετε, αλλά στο τέλος πάντα θα νικάει το καλό. Αυτή είναι η super δύναμη του Superman, η καλή του καρδιά και η διάθεσή του να χαρίζει τις δυνάμεις του για το καλό της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος από ατσάλι είναι θωρακισμένος από την κακία που υπάρχει γύρω του. Όσο και να τον χτυπάτε θα είναι πάντα εκεί για να θυμίζει στους κακούς πώς είναι να είσαι καλός και διαφορετικός, γιατί έτσι είναι ο κόσμος μας, γιατί μόνο μέσα από τη μάχη αναδεικνύεται η ανωτερότητα της καλοσύνης και η ελπίδα.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Special Olympics....Τα παιδάκια της καρδιάς μου!

No rest for the dreamer! Κάποιοι όταν έχουν ρεπό κοιμούνται και ξεκουράζονται και άλλοι δεν έχουν ησυχία...Κι εγώ θα ήθελα πολύ να κοιμηθώ στο ρεπό μου όταν δεν είμαι στην υπηρεσία της Πολιτικής Προστασίας αλλά όταν ξέρω πως ο Σάσα, η Κλέλια, ο Νικόλας, η Κλόντια, η Μαρία, ο Άγγελος και ο Ηλίας με περιμένουν να κολυμπήσουμε, τρέχω κοντά τους και ως άγρυπνος φύλακας και υγειονομικός τους είμαι παρούσα στις προπονήσεις τους δύο φορές την εβδομάδα στο κολυμβητήριο της Γλυφάδας. Παίζουμε, μαθαίνουμε κολύμπι και όση κούραση και να υπάρχει εξαφανίζεται μονομιάς και στο τέλος αυτό το αίσθημα του ευτυχισμένου γυρισμού στο σπίτι... Αυτή η γαλήνη που σε βοηθά να αντέξεις και να αποδράσεις από την ασχήμια.. Η ελπίδα πως υπάρχει αθωότητα σ΄αυτή τη γη και μια περηφάνεια πως την ανακάλυψες και δεν την προσπέρασες. Τα "Special" παιδάκια μου δεν ήθελε να τα αναλάβει κανείς άλλος υγειονομικός γιατί δεν ήθελαν να χαλάσουν την ψυχολογία τους ή φοβόντουσαν πως δεν θα μπορούσαν να διαχειριστούν τέτοιες καταστάσεις. Τους ευχαριστώ γι αυτό το δώρο!

Στη πρώτη φωτογραφία ο Σάσα, ένα παιδί με βαρύ αυτισμό και άλαλο, έμαθε κολύμπι και ευελπιστούμε πως θα πάρει μέρος στους επόμενους αγώνες. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως είναι χαρούμενος που συμμετέχει και δεν ζει στο περιθώριο. Στη δεύτερη φωτογραφία ο Νικόλας και η Κλόντια...Να είστε καλά παιδάκια μου! Είμαι περήφανη για εσάς!

                                                                       

                                                   

Εκπαίδευση για διαφυγή από βυθιζόμενο ελικόπτερο (Helo Dunker)

Μια εξαιρετική εμπειρία για ναυαγοσώστες και διασώστες στη Σχολή Ελικοπτέρων Ναυτικών (ΣΕΝ), που εδρεύει στο Ναυτικό Οχυρό Κοτρώνι του Π.Ν. στο Μαραθώνα.


Ευχαριστούμε το Π.Ν για ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ της Ζωής μας....!

Εκπαίδευση στην 384 ΜΕΔ Super Puma και 356 ΜΤΜ C-130 Hercules στην 112 Π.Μ στην Ελευσίνα

Ευχαριστούμε τους σμηναγούς για την υπέροχη εκπαίδευση στα διασωστικά μας ελικόπτερα και τα μεταγωγικά μας αεροπλάνα. Ready to Fly! Search and Rescue!

    

                                   

Βράβευση με το Βραβείο ΒRAVO !

Βράβευση για την κοινωνική μας προσφορά, τη βοήθεια στους πολίτες! Συγχαρητήρια σε όλους!

1o Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αθλητικής Ναυαγοσωστικής

Ένα μικρό δείγμα από τους αγώνες...     
                                                                    

Η μοναξιά του κολυμβητή...

Το νερό μερικούς τους χαλαρώνει και άλλους τους απομονώνει. Η ομορφιά της μάχης με το νερό, ο αγώνας να ξεπεράσεις τον ίδιο σου τον εαυτό, μέσα στο γαλάζιο της πισίνας ή το βαθύ μπλε της θάλασσας που σε περιβάλλει και η ανάγκη για οξυγόνο σε μια ανάσα ζωής τη στιγμή της ανάδυσης, θυμίζει το θαύμα της γέννησης.

Πόσες σκέψεις έχω κάνει μέσα στο νερό, με πόσα συναισθήματα έχω παλέψει και πόσα έχω πνίξει στη διαδρομή μιας 50αρας πισίνας και στον απέραντο ορίζοντα μιας παραλίας. Μια πάλη της δύναμης του σώματος με αντίπαλο την αντίσταση του υγρού στοιχείου. Πόση πειθαρχία, πόση απομόνωση και πόση αγάπη! Θυσίες, χαρές, λύπες και πόνος από την εξάντληση. Πάντα όμως επιστροφή στο ίδιο σημείο. Η μοναξιά του κολυμβητή κρύβει ατελείωτες ώρες αυτοσυγκέντρωσης και σκέψης. Το νερό δεν είναι για όλους. Μόνο για αυτούς που είναι ταγμένοι να το υπηρετήσουν, να παλέψουν μαζί του και να μην το εγκαταλείψουν ποτέ. Είναι για τους μαχητές. Αυτούς που βυθίζονται και πορεύονται μαζί του για να βρουν τη γαλήνη μέσα από τη μοναξιά. Τη μοναξιά του κολυμβητή...

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Κριτής Αθλητικής Ναυαγοσωστικής!

Είναι εξαιρετική τιμή για εμένα να λαμβάνω τη βεβαίωση Κριτή Αθλητικής Ναυαγοσωστικής για να παραστώ ως Κριτής του αθλήματος στους 1ους Πανελληνίους αγώνες, σε ένα άθλημα που συνδυάζει δύο από τα υψηλότερα ιδανικά τα οποία πρεσβεύω στη ζωή μου. Τον Αθλητισμό και τη Διάσωση έχοντας ως στόχο την Προστασία της Δημόσιας Υγείας. Υπόσχομαι να δρω υπερ της δίκαιης διεξαγωγής των αγώνων και του "Ευ Αγωνίζεσθαι". Ευχαριστώ θερμά τον Δρ. Στάθη Αβραμίδη, διευθυντή της ΑθΝα για την εμπιστοσύνη που δείχνει στο πρόσωπο μου. Καλώ όλους τους φίλους που αγαπούν τον αθλητισμό, το νερό και τον άνθρωπο να στηρίξουν το ιστορικό αυτό γεγονός, που κάποιοι αγωνίστηκαν να εδραιώσουν. Σας ευχαριστώ. 13 Δεκεμβρίου στο κολυμβητήριο του Γέρακα.

Μεγαλείο Ψυχής!

Εχθές στο κολυμβητήριο της Γλυφάδας. Τετραπληγικός κολυμβητής. Πόσο δυνατός πρέπει να είσαι ώστε ό,τι και να σου συμβεί να λες εγώ θα συνεχίσω! Μακάρι να είχα τη μισή από τη δύναμη της ψυχής σου! Είναι παγκόσμιος πρωταθλητής Παρα-Ολυμπιακών αγώνων! Σε ευχαριστούμε! Ήταν τιμή μου που ήμουν υγειονομικός σου έστω και για λίγο... :)

Η δύναμη της προσφοράς, η ανώτερη ψυχή και ο δρόμος προς την αρετή.

Σε έναν κόσμο που έχει χαθεί η αξία των υλικών αγαθών, που οι πλούσιοι γίνονται φτωχοί μέσα σε μία νύχτα και οι όροι αντιστρέφονται στον βωμό της νέας τάξης πραγμάτων, οι "άρχοντες" του κόσμου ταράζουν τα νερά και μια νέα εικόνα καθιερώνεται με τη μορφή και την ονομασία ''κρίση". Ένας τροχός που γυρίζει κάθε φορά που "εκείνοι" θέλουν και αρχίζει ο αγώνας της επιβίωσης για άλλη μια φορά. Ένας πόλεμος συναισθημάτων, αξιών και ιδανικών ενάντια στην απαξίωση του ανθρώπινου είδους. Σ' αυτόν τον κόσμο λοιπόν υπάρχουν μερικοί ονειροπόλοι που προσπαθούν να διατηρήσουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, αγωνίζονται να βρουν συνοδοιπόρους, απλώνοντας το χέρι, με την ελπίδα ότι αυτό θα φέρει και άλλους υποστηρικτές στο δύσκολο έργο που έχουν αναλάβει.

Αν σκοπός της ανθρώπινης ψυχής είναι να φτάσει σε ένα ανώτερο επίπεδο και να κατανοήσει τον λόγο που ήρθε στη ζωή με σάρκα και οστά, θα πρέπει να μάθει τον τρόπο να εξελίσσεται μέσα από την αξία της προσφοράς, τη δύναμη της καλοσύνης και κατ' επέκταση της αγάπης. Μπορούμε να απλώσουμε το χέρι μας να βοηθήσουμε, να διασώσουμε και να δώσουμε χαρά ανιδιοτελώς με μοναδικό κέρδος την ικανοποίηση και την εκπαίδευση της ψυχής μας. Κάνοντας καλό, παίρνουμε καλό και αυτός ο δρόμος οδηγεί στην αρετή και την ανώτερη ψυχή. Μια ανεκτίμητη κληρονομιά και μια διδασκαλία που θα εμπνεύσει αυτούς που έχουν χάσει τον "δρόμο". Βοηθώ τον εαυτό μου, βοηθώντας άλλους για να βοηθηθούμε όλοι, ώστε να έχουμε ένα διαυγές μέλλον, μια νέα αυγή για την εξέλιξή μας.

Έχω εκπαιδευτεί για να σώνω ζωές. Έμαθα σε παιδάκια με αυτισμό να κολυμπάνε και δε θα ξεχάσω ποτέ το χαμόγελο και τη χαρά τους. Έχω παραστεί ως διασώστης σε πυρκαγιές και ατυχήματα, έχω κάνει εφημερίες σε νοσοκομεία, έχω εκπαιδεύσει υποψήφιους ανανήπτες, έχω επαναφέρει στη ζωή νεκρό, έχω καλύψει υγειονομικά παιδικές εκδρομές και αθλητικά γεγονότα. Έχω δει τον πόνο, την απόγνωση, τη χαρά, την παιδική αθωότητα, αλλά και τη δύναμη που δίνει η προσφορά και η αλληλεγγύη. Δε θα ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνω. Μου αρέσει να βοηθάω με οποιοδήποτε τρόπο μπορώ. Μπορώ να σώσω κάποιον από το θάνατο και μπορώ να βοηθήσω μια γιαγιά να διασχίσει τον δρόμο. Μπορώ να δώσω λίγο από το αίμα μου σε κάποιους που το έχουν ανάγκη και μπορώ να φωτίσω ένα παιδικό προσωπάκι ή να δώσω ελπίδα σε αυτούς που νιώθουν χαμένοι.

Πολλοί μου λένε: "Δεν μπορείς να σώσεις τον κόσμο".... Κι όμως μπορώ! Δίνοντας την ψυχή μου καθημερινά σε όλους. Σε θύματα, στους μαθητές μου και σε όποιον βρεθεί στον δρόμο μου...στον δρόμο που έχω επιλέξει, τον δρόμο της αρετής.

Ευχαριστώ όσους με δίδαξαν, με ενέπνευσαν, με στήριξαν, με βοήθησαν και πίστεψαν σε μένα.

Η ζωή είναι ωραία όταν βαδίζεις σωστά....!!!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Εκπαίδευση στην 355 ΜΤΜ Canadair στην 112 Π.Μ Ελευσίνα

Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία τους σμηναγούς της 112 Π.Μ και για την εκπαίδευση στα Canadair μας, τα οποία δεν είναι μόνο για να σβήνουν φωτιές αλλά και για να χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ελαφριά τραυματισμένων πολιτών.