Κάτω από τον έναστρο ουρανό

"Τ' άστρα 
στο χάος γυρίζουν.
Κάποια απ' αυτά 
αντικρίζουν
τη Γη, 
κι είναι γιγάντοι,
κι η Γη, 
μικρό διαμάντι".

- Ποιος ξέρει στ' άλλα τ' άστρα-
        Κωστής Παλαμάς
         

  Οι φίλοι μου με ρωτούν αν θα πάω διακοπές... κι εγώ ονειρεύομαι μόνο 2 τ.μ σε μια γωνιά μιας ερημικής ακρογιαλιάς. Δίπλα στο κύμα θα στήσω τη σκηνή μου, κάτω από τον έναστρο ουρανό θα κρεμάσω τα ναυαγοσωστικά μου σωσίβια.

  Δε θέλω ξενοδοχεία, δε θέλω εξοχικά σπίτια. Θέλω να κοιτάζω τ' άστρα και να φαντάζομαι άλλους κόσμους, όπως οι πρωτόγονοι πρόγονοί μου που ακολουθούσαν τα σημάδια τ' ουρανού για να λογαριάσουν τον χρόνο. Για εκείνους ήταν μόνο μερικά φωτεινά σημεία στον γαλαξιακό θόλο. Για τον σύγχρονο άνθρωπο είναι η αποκάλυψη της δημιουργίας του. Ο τρόπος να γνωρίσει τον εαυτό του. 

  Δε θέλω να γράφω για τους ανθρώπους, ούτε να σκέφτομαι τις θηριωδίες και τα απάνθρωπα ένστικτά τους. Θέλω μόνο να κοιτάζω την έναστρη αίγλη και να γίνομαι ΕΝΑ με την άγρυπνη φύση. Οι πολυτέλειες της κοινωνικής ζωής μάς απομακρύνουν από το πραγματικό μας σπίτι -το μικρό γήινο διαμάντι που μας κλείνει στην αγκαλιά του με τους οικουμενικούς φυσικούς νόμους της πλάσης. 

  Ποιος ξέρει στ' άλλα τ' άστρα αν θαύματα ή εγκλήματα συμβαίνουν... Το μόνο που ονειρεύομαι, αυτό το καλοκαίρι, είναι να τα κοιτάζω από μια ήρεμη γωνιά στη Γη, με ευχαρίστηση, αναζητώντας τ' ανεξήγητα μυστικά τους.

  Σας εύχομαι έναστρες και γαλήνιες διακοπές στην ομορφιά της φύσης. Σας ευχαριστώ, εκ βαθέων καρδιάς, για την εκτίμησή σας. Ραντεβού τον Σεπτέμβρη με καινούρια κείμενα και ναυαγοσωστικά νέα. 

                                                      

Κι αν έχουμ’ εδώ πέρα τον Έρωτα πατέρα,

τη Συφορά βυζάστρα,

ποιος ξέρει στ’ άλλα τ’ άστρα…

Τ’ άστρα στο χάος γυρίζουν.

Κάποια απ’ αυτά αντικρίζουν τη Γη, 

κι είναι γιγάντοι,

κι η Γη, μικρό διαμάντι.

Ποιος ξέρει στ’ άλλα τ’ άστρα

τι λαοί και τι κάστρα,

πώς δείχνεστε, πνέμα, ύλη,

τι φιλιά και τι χείλη,

τι καημοί και τι πόθοι!

Να δούμε δεν εδόθη

τον ίσκιο τους μπροστά μας,

μηδέ στα ονείρατά μας!

Τι πάθη εκεί βογκάνε!

Και τα δικά μας θα ’ναι

μπροστά τους ένα-ένα 

παιγνίδια κοιμισμένα.

Κι αν έχουμ’ εδώ πέρα τον Έρωτα πατέρα,

τη Συφορά βυζάστρα,

ποιος ξέρει στ’ άλλα τ’ άστρα!

Πάνω σε ένα φύλλο χλόης με το τραγούδι του εαυτού μου

"Είμαι ο ποιητής του σώματος

κι ο ποιητής της ψυχής. 

Οι απολαύσεις του Παραδείσου 

και οι οδύνες της Κόλασης

με ακολουθούν. 

Τις πρώτες τις ασπάζομαι και

τις πληθαίνω για τον εαυτό μου. 

Τις δεύτερες τις μεταφράζω 

σε μια νέα διάλεκτο."

Walt Whitman 1819-1892

  Όταν δεν μπορείς να βρεις παρηγοριά στη φύση γιατί η ελευθερία της θάλασσας φαντάζει μακρινή, ξαπόστασε πάνω σ' ένα φύλλο χλόης του ονειρικού Walt Whitman. Ο παραδειγματικός ποιητής-άνθρωπος που έγινε μνημείο τέχνης για τον αμερικανικό πολιτισμό, τόσο για τον ελεύθερο στίχο του όσο και για τη ρομαντική χροιά έκφρασης των αισθήσεων του φυσικού κόσμου, μας μαγεύει ακόμη με την αιώνια παρακαταθήκη που άφησε στον χρόνο.

  Η ζωή του ήταν ένας ανθρώπινος παιάνας που ανάβλυζε λυρισμό με ακατάβλητο πάθος και υπέρμετρο δυναμισμό. Τόσο θεατής όσο και αγωνιστής της ζωής, πάλεψε την ασχήμια με το ταλέντο του. Η ποιητική συλλογή "Φύλλα Χλόης" είναι εμπνευσμένη από την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων και από την ιδιαίτερη σχέση του με το πλήθος των φυσικών στοιχείων που μας περιβάλλουν. 

  Το ποίημα, "Το τραγούδι του εαυτού μου", είναι ένα εκτυφλωτικό ξέσπασμα πάθους, έμμετρης φιλοσοφίας και απόλυτης αγάπης για την ολότητα. Ένα επικό ταξίδι στο ανεξερεύνητο σύμπαν του αυτοσκοπού και της ψυχής. Η εναρμόνιση του ατόμου στην κοσμική συμφωνία.

  Συγγραφέας, αρθρογράφος, τυπογράφος, τεχνίτης, στρατιώτης, εθελοντής νοσοκόμος στον πόλεμο και ασυναγώνιστος ποιητής, ο Walt Whitman, σε κάθε ευκαιρία, υμνούσε τον άνθρωπο με τη δική του προσωπική διάλεκτο συναισθημάτων. Η αφιέρωση ενός ποιήματος στον Αβραάμ Λίνκολν αποτέλεσε τον ύμνο στον καπετάνιο του αμερικανικού έθνους και είναι η επιβράβευση στον επαναστατικό ηγέτη που έφερε την αλλαγή με τις αντιρατσιστικές απόψεις του, κάτι το οποίο ονειρευόταν ο Whitman και φαίνεται υπέρλαμπρα στους στίχους του. 

  Αγαπημένε Whitman, αν η νέα γενιά διάβαζε με ζέση τα ποιήματά σου και ακολουθούσε τα χνάρια σου, ο κόσμος θα ήταν αξεπέραστα καλύτερος. Αν όλοι αναζητούσαν τα μυστήρια της ζωής που γράφτηκαν στους στίχους σου, η Γη θα ήταν ένα καλύτερο μέρος. Μένεις για εμάς τους λίγους μια ανεκτίμητη κληρονομιά που σπέρνει ακόμα την αγάπη για το μεγαλείο της δημιουργίας. Ένα καταφύγιο σε δύσκολους καιρούς, όταν η ανθρωπότητα παραπαίει και γκρεμοτσακίζεται, να μας θυμίζεις τις αξίες του ανώτερου ανθρώπου. Το εξευγενισμένο ον που οραματιζόταν ο Whitman μέσα στην αντάρα του αμερικανικού πολέμου, μας καταδεικνύει πως κάθε εποχή μαστίζεται από τη διαχρονική κρίση του ανθρώπινου ξεπεσμού, την οποία μάχεται με την απέραντη γενναιότητα των στίχων του. Τον ευχαριστούμε για την προσφορά και το θάρρος του. 

  Διαβάζοντας Whitman, τολμάμε να κοιτάξουμε τη ζωή μέσα από μια δροσοσταλίδα, πάνω σε ένα καταπράσινο φύλλο χλόης, τραγουδώντας το πανέμορφο τραγούδι του εαυτού μας. Η θέαση του κόσμου από μια εξαιρετική ποιητική ματιά. Διαβάστε λίγη ποίηση για να γνωρίσετε την ομορφιά των συναισθημάτων. 

"Προς εμένα τα συγκλίνοντα αντικείμενα του σύμπαντος αέναα συρρέουν. Όλα είναι γραμμένα για μένα, και πρέπει το νόημα της γραφής να καταλάβω. Ξέρω πως είμαι αθάνατος. Ξέρω πως είμαι μεγαλοπρεπής. Υπάρχω όπως είμαι, αυτό είναι αρκετό. Περιγελώ αυτό που εσείς λέτε αποσύνθεση και ξέρω την έκταση του χρόνου. Αφειδή μού έδωσες αγάπη, γι' αυτό σε σένα δίνω αγάπη! Ω! παράφορη αγάπη."

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Τσάρλι ο διασώστης. Το εκπαιδευτικό βιβλίο ναυαγοσωστικής για μικρά παιδιά

                       

 

Για εκπαιδευτές και μαθητές

Το παιδικό, διασωστικό, εκπαιδευτικό, παραμύθι-εγχειρίδιο, "Τσάρλι ο διασωστής" από την Ένωση Αθ.Ναυαγοσωστικής Ελλάδος. Η εκπαίδευση των μικρών παιδιών στον κόσμο της ανιδιοτελούς προσφοράς για το αγαθό της διάσωσης της ανθρώπινης ζωής, ξετυλίγεται στη φαντασία και στις παιδικές ψυχές με τη βοήθεια της λογοτεχνίας. Ο καλύτερος συνδυασμός για να γαλουχήσουμε μικρούς ήρωες. Με ειδική παρουσίαση για τα παιδιά και με βιβλίο του δασκάλου για όσους διδάσκουν ασφάλεια στο νερό, CPR και ναυαγοσωστική. Ρίξτε μια ματιά σε μια καλή δουλειά. https://sportlifesaving.blogspot.com/2020/05/charlie-savior.html?m=1

Το πτυχίο της καρδιάς

"Να μορφώνεις το
μυαλό χωρίς να μορφώνεις
την καρδιά, είναι σαν να
μη μορφώνεσαι καθόλου".
Αριστοτέλης

  Πώς νιώθει η καρδιά όταν χτυπά στη σιωπή; Όταν περπατά στο κακοτράχαλο μονοπάτι της  συναισθηματικής σπουδής; Όταν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα της διαφορετικότητας; Όταν βλέπει τον κόσμο από τον ρομαντικό θρόνο στα σύννεφα; Αυτό είναι το σύμπαν μιας σπουδαγμένης καρδιάς. Γιατί πάντα να οδηγεί στη μοναξιά; Υπάρχει ένα απροσπέλαστο βαθύ φαράγγι ανάμεσα στους ανθρώπους που δεν σπουδάζουν την καρδιά τους και σε εκείνους που μορφώνουν τα αισθήματά τους. Ένα απόκρημνο και σκοτεινό βάραθρο μεταξύ δύο ανόμοιων πόλων. Εκατομμύρια έτη φωτός χωρίζουν εκείνους που δεν θέλουν να πληγώνουν τους συνανθρώπους τους από εκείνους που δεν νιώθουν τον πόνο των άλλων. Αμέτρητα συναισθηματικά βιβλία παραμένουν αδιάβαστα κι αφήνουν αδιάφορους τους αμόρφωτους της καρδιάς.

  Γιατί τόση μεγάλη απόκλιση; Είναι άραγε προνόμιο να σπουδάζει κανείς την επιστήμη της καρδιάς; Είναι πρακτικό αυτή την εποχή να ακολουθήσεις αυτή τη σπουδή; Είμαστε ζώα που προσπαθούν να νιώσουν την αγάπη από τότε που εμφανίστηκαν τα πρώτα θηλαστικά στον πλανήτη. Η αγάπη της θηλάζουσας Μητέρας στο βιολογικό ημερολόγιο της εξέλιξης είναι το αρχαιότερο αλφάβητο για τη μελέτη της καρδιάς. Η ζεστασιά της μητρικής φροντίδας έκρουσε το κουδούνι για το πρώτο μάθημα αγάπης που διδάχτηκε το ανθρώπινο είδος. Από εκείνη την πρώτη επαναστατική εκδήλωση αγάπης μένουμε συνεχώς μετεξεταστέοι στα ζητήματα ευαισθησίας. 

  Σπουδάσαμε το μυαλό μας με απίστευτη ταχύτητα και πρόοδο μέσα στον χρόνο. Ξεπεράσαμε κάθε προσδοκία στην τεχνολογική γνώση, δημιουργήσαμε πολιτισμούς που γράφτηκαν στην ιστορία, όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να βαδίζουν «αμόρφωτοι» στο πεδίο της καρδιάς. Μερικοί δεν προάγονται ούτε στο βασικό επίπεδο συναισθημάτων.

  Σε αυτό το τόσο απαιτητικό πανεπιστήμιο, έμειναν μόνο λίγοι να κάθονται στα θρανία. Άδειες τάξεις, ελάχιστοι καθηγητές, σπάνιοι απόφοιτοι να ζουν με την ντροπή. Να συμβιώνουν με χιλιάδες ασυναίσθητους «αγράμματους» οι οποίοι τους ωθούν στη μοναξιά των ψευδαισθήσεων, για να πλάθουν ιπποτικά κάστρα στην άμμο. 

  Πώς νιώθει η καρδιά όταν χτυπά στη σιωπή; Απόφοιτη από ένα δύσκολο πανεπιστήμιο, κρατά με απορία πια το πολύτιμο πτυχίο του πόνου, ενώ οι απαίδευτοι σφαγιάζουν και το τελευταίο φυλλοκάρδι της. Είναι περίεργο... Μερικές φορές ονειρεύεται λίγες στιγμές «αμορφωσιάς» κι αναισθησίας, καθώς έρχεται αντιμέτωπη με τους δήμιους της συναισθηματικής της έκφρασης.  

"Είναι πιο πρακτικό να είσαι ένας άγριος λύκος, παρά ένα συναισθηματικό πρόβατο". 

Λαϊκή σοφή ρήση.

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Το πηγάδι και το εκκρεμές. Ο βαθύς ύπνος της κατάθλιψης.

«Όταν ξυπνάμε από ύπνο βαθύ,
σκίζουμε το αραχνοϋφαντο πλέγμα
κάποιου εφιάλτη».
Έντγκαρ Άλλαν Πόε

  Όταν είσαι θλιμμένος αισθάνεσαι σαν να έχεις πέσει μέσα σε ένα βαθύ, σκοτεινό πηγάδι. Όταν κοιτάζεις ψηλά, βλέπεις το στόμιό του τόσο μακρινό, που δεν μπορεί να σε φτάσει το φως του ήλιου. Ο πυθμένας του πηγαδιού είναι υγρός και τραχύς. Ο χρόνος δεν περνά το ίδιο μέσα στο πηγάδι, όπως για εκείνους που ζουν ελεύθεροι στον επάνω κόσμο. 

 Αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε έναν βαθύ ύπνο, που μοιάζει με την κατάσταση που βιώνουν οι νεκροφανείς. Είσαι ζωντανός, η καρδιά σου χτυπά, μα το μυαλό σου είναι σε διαρκή ύπνωση. Καταστολή της χαράς και καταδίκη στην αιώνια νέκρωση όλων των γήινων αισθήσεων. 

 Υπάρχει ένα τεράστιο εκκρεμές πάνω από το κεφάλι σου. Κοφτερό κι ακονισμένο σαν λεπίδα, που μετρά τον χρόνο της ποινής για την επανένταξή σου στον επάνω κόσμο. Τον κόσμο των φυσιολογικών, ευτυχισμένων όντων. Η ταλάντωση του εκκρεμούς μετρά τις ώρες μεταξύ των δόσεων της αντικαταθλιπτικής αγωγής. Οι 21.600 ταλαντώσεις αντιστοιχούν σε 6 ώρες που μεσολαβούν πριν από κάθε δοσολογία. Τον πρώτο καιρό το μόνο που σκέφτεσαι, στο μόνο που ελπίζεις, είναι να περάσει γρήγορα ο χρόνος για να πάρεις την επόμενη δόση της αγωγής. Ζεις μόνο για εκείνη τη μικρή στιγμή. Για την αίσθηση της ψευδούς ανακούφισης που προσφέρει το εικονικό περιβάλλον των ουσιών ενός αντικαταθλιπτικού χαπιού. Είναι μια όαση μέσα στο απέραντο σκοτάδι, γιατί θα έχεις την ευκαιρία να βλέπεις για λίγο το φως να περνάει έξω από το στόμιο του πηγαδιού, τουλάχιστον για όσο διαρκεί η επήρεια των ουσιών στον εγκέφαλό σου. 

 Το πηγάδι είναι το σπίτι σου, ο βαθύς ύπνος είναι η αρρώστια του μυαλού σου και το εκκρεμές ο βασανιστής σου. Είσαι χωμένος εκατοντάδες μέτρα κάτω από τη γη και κανείς δε σε βλέπει. Χαμένος στον ύπνο μιας ανεξήγητης κατάστασης, δε γνωρίζεις γιατί συνέβη αυτή η συμφορά σε σένα. Γιατί έπεσες τόσο βαθιά μέσα σε αυτό το πηγάδι; Υποψιάζεσαι τους λόγους, αλλά δεν τους παραδέχεσαι. Νομίζεις ότι φταις, ότι είσαι ένας άχρηστος. Ένα αδύναμο ανθρωπάκι που βρέθηκε στον πάτο ενός ξεροπήγαδου. Ένα τίποτα! 

  Καθώς το εκκρεμές χτυπά για κάθε δευτερόλεπτο της θλιβερής ύπαρξής σου, κάποια στιγμή ξεκινά το μυαλό να σκέφτεται πώς θα σωθεί. Συνηθίζεις την κατάσταση και την αποδέχεσαι σιωπηρά. Όπως κάθε φυλακισμένος, έχεις το δικαίωμα να σχεδιάσεις την απόδραση. Υπομονή και ανασυγκρότηση. Αδιαφορείς για το εκκρεμές που μετρά τον χρόνο σου. Ξεχνάς την επιβλητική παρουσία του και τον τρόμο που φέρνει η αναμονή των χτύπων του. Το περιφρονείς κι έτσι δεν εξαρτάσαι πια από αυτό. Όταν ξεχνάς να πάρεις τη δόση των χαπιών, ξεκινά το πρώτο στάδιο της ίασης. Σταδιακά, μαθαίνεις να ζεις δίχως να μετράς τον χρόνο μεταξύ των δόσεων. Λίγο ακόμα και θα είσαι απόλυτα ελεύθερος. Θεραπευμένος από την καταδίκη του μυαλού σου. 

  Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχουν πια ιεροεξεταστές να σε δικάσουν, σαν από θαύμα, αρχίζεις να αιωρείσαι και να πλησιάζεις στο στόμιο του πηγαδιού. Κοιτάζεις ψηλά και το φως της ημέρας σε καλεί να ανέβεις να το φτάσεις. Δεν κοιτάζεις πια τον πυθμένα του πηγαδιού. Τον βαθύ ύπνο διαδέχεται ένα ανοιξιάτικο πρωινό ξύπνημα όλων των αισθήσεων. Γαντζώνεσαι από τα τοιχώματα του πηγαδιού και περνάς το στόμιό του. Είσαι έξω! Ένας καινούριος κόσμος απλώνεται μπροστά στα αγουροξυπνημένα μάτια σου! Είσαι χαρούμενος που ξέφυγες από το εκκρεμές. Τα κατάφερες! Αυτό ήταν ένα ισχυρό μάθημα επιβίωσης. Μην το ξεχάσεις ΠΟΤΕ! 

  Κάθε φορά που θα πλησιάζεις στο στόμιο του πηγαδιού και θα νιώθεις ότι σε καλεί το βαθύ σκοτάδι, να θυμάσαι τη μυρωδιά του μουχλιασμένου πυθμένα του και να απομακρύνεσαι, ξέροντας πια ότι είσαι νικητής! Ξύπνησες απ’ τον μεγάλο ύπνο κι έσκισες το αραχνοΰφαντο πέπλο ενός αυτοκαταστροφικού εφιάλτη. Είσαι ήρωας! 

 Να θυμάσαι… Κάθε σκοτεινό πηγάδι φωτίζεται σαν καταλάβεις τον λόγο που βρίσκεσαι στη ζωή. Κάθε απειλητικό εκκρεμές καταστρέφεται, όταν γνωρίσεις τον σκοπό της ύπαρξής σου. Μη φοβάσαι! Δε θα ξαναγυρίσεις ποτέ σ’ εκείνον τον εφιάλτη, γιατί έχεις θέληση. Ο συγγραφέας Carlos Castaneda έγραψε πως, «Η θέληση είναι εκείνο που σε υποχρεώνει να νικάς, όταν η λογική σου, λέει ότι έχασες».  Και είναι τόσο όμορφο να γυρίζεις πίσω στον κόσμο των ζωντανών… 

«Ήμουν άρρωστος, άρρωστος μέχρι θανάτου, μ’ εκείνη την παρατεταμένη αγωνία. Υπάρχει φως μέσα στο σκοτάδι; Υπάρχει ελπίδα μέσα στην καταδίκη; Ποια είναι η σωτηρία της ψυχής και πότε σταματά το μαρτύριο του σώματος;» 

Απόσπασμα από το σύντομο διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, -Το πηγάδι και το εκκρεμές-. Διαβάστε το διήγημα πατώντας το link, για να έχετε μια εικόνα πώς είναι να πέφτεις μέσα σε εκείνο το πηγάδι: http://eimaistahaimou.blogspot.com/2018/04/edgar-alan-poe-1999.html?m=1

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Μην αφήσεις τον κόσμο να σε αλλάξει προς το χειρότερο. Το δικαίωμα στην ατομική ελευθερία. Η θυσία του Φραντς Γαϊγκερστάιτερ και η μοίρα των ναυτικών του Εl Faro.

"Το ερώτημα δεν είναι εσύ
ν' αλλάξεις τον κόσμο, αλλά 
ο κόσμος να μην αλλάξει 
εσένα".
Φραντς Γαϊγκερστάιτερ
Αυστριακός αγρότης
που εκτελέστηκε από το
Γ' Ράιχ

  Μάρτιος του 1939. Στρατεύματα του Γ’ Ράιχ παρελαύνουν στα χωριά των αυστριακών Άλπεων, ζητώντας από τους χωρικούς να καταταγούν στον στρατό του Χίτλερ. Όλοι ενθουσιάζονται με την ιδέα ότι θα ανήκουν στο δυναμικό μιας νεοσύστατης αυτοκρατορίας. Μαγεύονται από τους πύρινους λόγους ενός ψεύτικου ηγέτη και ορκίζονται πίστη στο πρόσωπό του σαν να είναι ένας νέος Μεσσίας, ο οποίος θα τους ανυψώσει από τη φτώχεια και την ασημαντότητα στην κορυφή του κόσμου. Ενστερνίζονται το όραμά του και ξεχύνονται στο πεδίο της μάχης, ικανοποιώντας τις ορέξεις και τις διαταγές του. Πιστεύουν σε εκείνον!

  Ανάμεσα στους χιλιάδες χωρικούς, που ακούν το κήρυγμα των αξιωματικών του Γ’ Ράιχ, είναι και ο Φραντς Γαϊγκερστάιτερ. Γνωρίζει τις θηριωδίες του γερμανικού στρατού κατά του άμαχου και αθώου πληθυσμού των κρατών που έχουν ήδη υποδουλωθεί  και με σθένος που θα ζήλευε ακόμη και ο Χίτλερ, αρνείται να ορκιστεί πίστη στον δικτάτορα. Οι συγχωριανοί του, ο δήμαρχος, ο πνευματικός του και ο επίσκοπος της περιοχής προσπαθούν να τον μεταπείσουν, ώστε να παρουσιαστεί στον στρατό του Χίτλερ έστω με την ιδιότητα του εθελοντή νοσοκόμου, εφόσον δεν επιθυμεί να πολεμά στο πεδίο της μάχης. Ο Φραντς όμως δεν πείθεται. Δεν θέλει να πει τα λόγια του όρκου που ορίζει το τυραννικό στράτευμα, δεν χαιρετά σηκώνοντας το χέρι, δεν φωνάζει Χάιλ-Χίτλερ!

  Η συνείδησή του είναι τόσο ισχυρή που ούτε η οικογένειά του δεν μπορεί να του επιβάλλει μια παράλογη πραγματικότητα. Του ζητάνε να προσαρμοστεί, αψηφώντας την ανθρωπιά του κι εκείνος αρνείται δογματικά. Δεν μπορεί να αλλάξει τον εαυτό του και να καταπατήσει κάθε ηθική αξία για τα γούστα ενός ανήθικου τάγματος. Δεν φοβάται τις συνέπειες. Φοβάται την αλλαγή προς το χειρότερο. Ξέρει ότι δεν μπορεί να ζήσει με λιγότερη ποιότητα από αυτήν που κατέχει. Προσαρμογή στους κανόνες που μας επιβάλλουν οι ηγέτες, δεν μπορεί να σημαίνει παρά καταστροφή της προσωπικής μας ποιότητας, υποδαύλιση της ατομικής ελευθερίας, απαγόρευση να υποστηρίζουμε την ιδεολογία μας απέναντι στο απόλυτο που μας εξαναγκάζουν να υποστούμε. "Καλύτερα να υποφέρεις από την αδικία, παρά να είσαι μέρος της", υποστήριζε.

  Ο Φραντς συλλαμβάνεται για προδοσία με την κατηγορία του εχθρού του Κράτους. Κρατείται σε ένα ψυχιατρείο και μετά από λίγο καιρό μεταφέρεται στις σκληρές φυλακές του Βερολίνου. Τον Αύγουστο του 1943 αποκεφαλίζεται στην γκιλοτίνα του Γ’ Ράιχ. Μέχρι την τελευταία πνοή της ζωής του, λίγο πριν την εκτέλεσή του, οι ταγματάρχες του Γ' Ράιχ ζητούσαν να υπογράψει τον όρκο του Χίτλερ. Οι δήμιοι χλεύαζαν την αντίρρηση και τον χαρακτήρα του, λέγοντάς του ότι κανείς δεν θα θυμάται τη θυσία του. Ότι ήταν ένα τίποτα κι ότι δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Εκείνος απαντούσε με ηρωισμό και με υπερηφάνεια : «Το ερώτημα δεν είναι να αλλάξεις τον κόσμο εσύ, αλλά ο κόσμος να μην αλλάξει εσένα». 

  Ο Τούρκος ποιητής Ναζίκ Χικμέτ έγραψε : «Το να είσαι αιχμάλωτος, ζήτημα δεν είναι, μα το να μην παραδοθείς, αυτό είναι το ζήτημα». Να μην παραδοθείς σε λανθασμένους ηγέτες. 

 Τον Σεπτέμβριο του 2015 το εμπορικό πλοίο, El Faro, ξεκινά από τη Φλόριντα των ΗΠΑ με προορισμό το Πουέρτο Ρίκο, μεταφέροντας εμπορεύματα σε κοντέινερς. Στα μισά του ταξιδιού οι λιμενικές αρχές ενημερώνουν τον καπετάνιο ότι πλησιάζει ο κυκλώνας Χοακίν στην περιοχή όπου πλέει το πλοίο, ζητώντας του να αλλάξει πορεία, για να μη βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Ο πλοίαρχος χαράσσει στον χάρτη νέα πορεία και δίνει εντολές στο πλήρωμα πριν αποσυρθεί στην καμπίνα του. Η ανθυποπλοίαρχος και ο τιμονιέρης, πριν εκτελέσουν τη διαταγή, ελέγχουν τις συντεταγμένες της νέας πορείας και βρίσκουν ότι ο καπετάνιος έχει κάνει λάθος. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι σε μερικές ώρες το πλοίο θα βρεθεί στο κέντρο του κυκλώνα Χοακίν.

 Καλούν τον καπετάνιο στο εσωτερικό τηλέφωνο για να αναφέρουν το λάθος, ενώ εκείνος αναπαύεται στην καμπίνα του. Ο πλοίαρχος αρνείται να τους ακούσει και διατάζει να συνεχίσουν την πορεία που τους υπέδειξε, δίχως καμιά παρέκκλιση. Όταν το πλοίο αντιμετωπίζει την κακοκαιρία το πλήρωμα καλεί ξανά τον καπετάνιο, εκφράζοντας την ανησυχία του. Εκείνος εξακολουθεί να επιμένει στους υπολογισμούς του. Κατά τη διάρκεια της νύχτας το καράβι χάνει το πηδάλιο και παίρνει κλίση, αρμενίζοντας ακυβέρνητο. Ο καπετάνιος ανεβαίνει στη γέφυρα και πιάνει το τιμόνι, αλλά η μοίρα αρνείται να τους λυπηθεί. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ενημερώνει το πλήρωμα να εγκαταλείψει το πλοίο. Πηδούν στη θάλασσα και τα 33 μέλη του πληρώματος, αλλά βυθίζονται μαζί με το πλοίο από τις τεράστιες δυνάμεις του κυκλώνα. Οι συνομιλίες από το μαύρο κουτί του πλοίου, όταν ανεσύρθη, αποδείκνυαν τη συνεχή προσπάθεια του πληρώματος να πείσει τον καπετάνιο να παραδεχτεί το λάθος του. 

 Οι συγγενείς των αδικοχαμένων ναυτικών, αφού δικαιώθηκαν από το πόρισμα των πραγματογνωμόνων που ενοχοποιούσε τον πλοίαρχο, ζήτησαν από τους νομοθέτες την κατασκευή ενός διακόπτη, ο οποίος θα τοποθετείται σε κάποιο σημείο του πλοίου (το κουμπί του άγνωστου ναυτικού) και θα είναι στη διάθεση οποιουδήποτε ναυτικού, όταν νιώσει ότι απειλείται από τις αποφάσεις ενός εγωιστή κυβερνήτη. Το κουμπί αν πατηθεί, ειδοποιεί την ακτοφυλακή και τις λιμενικές αρχές σε περίπτωση που το πλήρωμα αντιμετωπίσει έναν αδιάλλακτο πλοίαρχο-ηγέτη. Το πλήρωμα του El Faro δεν είχε αυτή την επιλογή. Ακολούθησαν τις εντολές, γιατί φοβήθηκαν ότι θα κατηγορηθούν για ανταρσία κι έτσι οδηγήθηκαν πειθήνια στον θάνατο. 

 Ο βασιλιάς Ληρ του Σαίξπηρ λέει : «Είναι αρρώστια του καιρού μας, να οδηγούνε οι τρελοί τους στραβούς». Να ακολουθείς κάποιον επειδή το ορίζει η θέση του, ενόσω γνωρίζεις ότι χάνεις την ατομική σου ελευθερία είναι υποβιβασμός της ανθρώπινης αξίας. Δεν είμαστε ρομπότ που λαμβάνουν εντολές από οθόνες. Είμαστε άνθρωποι! Προικισμένα, σκεπτόμενα όντα με αισθήματα και δικαίωμα στην άποψη και στην έκφραση των ιδεών μας.

 Θυμήσου τον Φραντς Γαϊγκερστάιτερ και το πλήρωμα του El Faro όταν σου ζητήσουν να γίνεις δούλος ενός αδίστακτου ηγέτη. Ο κόσμος αλλάζει έστω και από έναν, όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς. Κι αν δεν αλλάξει, τότε με το παράδειγμα του ΕΝΟΣ φωτίζεται η αλήθεια. Ο Σαίξπηρ στον Ριχάρδο Γ’ λέει: «Άσχημος είναι αυτός ο κόσμος κι όλοι θα χαθούμε άμα σωπαίνουμε με τέτοιες αισχρότητες που ακούμε». 

 Να είσαι κύριος του εαυτού σου, της συνείδησής σου και της νοημοσύνης σου με οποιοδήποτε κόστος. Μην αφήσεις τον κόσμο να σε αλλάξει προς το χειρότερο. Είναι προνόμιο της ανθρώπινης νόησης να μην υποτάσσεται σε παρανοϊκούς ηγέτες. Υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Η άνοδος προς τον καλύτερο εαυτό, αλλιώς κάθε πισωγύρισμα θα αποτελεί έναν ακόμη φαύλο κύκλο. 

Η ζωή και η θυσία του Φραντς Γαϊγκερστάιτερ έγινε ταινία από τον σκηνοθέτη Τέρενς Μάλικ, με τίτλο : Μια κρυφή ζωή. 

To trailer της ταινίας : https://www.youtube.com/watch?v=1ehKnfZyKRg

Αν έχετε τρεις ώρες χρόνο, δείτε αυτήν την επική, ποιητική ταινία. 

Έναν ύμνο στην ατομική ελευθερία. 

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Το προσκύνημα

«Υπάρχει έκσταση σε μια μοναχική ακτή.

  Συντροφιά, εκεί όπου κανείς δεν εισβάλλει.

  Στη βαθιά θάλασσα και στον μελωδικό βρυχηθμό της,

  αγαπώ όλους τους ανθρώπους το ίδιο, αλλά τη

  φύση, περισσότερο».

  Λόρδος Βύρων

-Το προσκύνημα του 

Τσάιλντ Χάρολντ-

  Από την πρώτη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας, αντικρίζουμε τα έργα της φύσης που κοσμούν τον κόσμο γύρω μας. Τους υπέροχους χρωματισμούς των φυτών, τα γήινα ανάγλυφα, και το εξαίσιο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας. Μια ανεξάντλητη πηγή βαθύπλουτης ομορφιάς που αποκτά ουσία και συνείδηση πλάι στην ανθρώπινη υπόσταση. Άπειρα θαύματα που σχημάτισε η ζωή για να μας συντροφεύουν στο ταξίδι της εξέλιξης.

  «Υπάρχει συντροφιά, εκεί όπου κανείς δεν εισβάλλει». Στη βαθιά θάλασσα και στα αδιάβατα δάση του Λόρδου Βύρωνος πρωτοστατούσε η σιωπηρή παρέα της φύσης, όταν θαύμαζε μοναχικά την ομορφιά. Ο Πέρσης ποιητής Rumi έγραψε πως πίσω από κάθε άτομο της ύλης κρύβεται ένα απέραντο σύμπαν. Κάθε μορφή ζωής που ανασαίνει στην ενεργειακή δομή του κόσμου, παρουσιάζεται σε έναν ποικιλόμορφο, τετραδιάστατο πίνακα ανεξίτηλης τέχνης. Τον ονόμασα : Τα άγρυπνα είδη.

  Υπάρχει ζωή σε κάθε γωνιά της Γης. Ομορφιά σε κάθε ματιά και κάθε άκουσμα. Πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε να γίνουμε ένα με ένα στάχυ στον άνεμο. Να ενωθούμε με την ορμή ενός θαλάσσιου κύματος. Να αγγίξουμε τα πέταλα ενός λουλουδιού στον αγρό και να ξαποστάσουμε κάτω από ένα αιωνόβιο δέντρο! Αυτή η ευδόκιμη ευχαρίστηση είναι ένα καθημερινό προσκύνημα ευγνωμοσύνης στα έργα της φύσης που κοσμούν τον κόσμο γύρω μας.

  Στάσου για λίγο και κοίταξε ολόγυρά σου… Αγάπησε τη μάνα που σε έφερε στο φως. Αν ο χρόνος γύριζε πίσω, θα γνώριζες ότι όλοι κάποτε ήμασταν ΕΝΑ ! Μια καυτή, μικροσκοπική μάζα βαρυτικής πυκνότητας, τρισεκατομμυρίων μεγατόνων, που διασπάστηκε σε άπειρα κομμάτια ενέργειας, γεννώντας πανέμορφους σχηματισμούς ζωής. Αν δεν αισθάνεσαι αγάπη για όλα γύρω σου, δεν είσαι έτοιμος να νιώσεις το μεγαλείο της δημιουργίας και την ολότητα.

  Όταν θα πεθάνω… θα μου λείψει η αγάπη των ανθρώπων, η μαγική αίσθηση της μουσικής και η καθολική κι ασυναγώνιστη ομορφιά της φύσης. Το δικό μου προσκύνημα στη μητέρα όλων μας…

«Αγαπώ όλους τους ανθρώπους το ίδιο, αλλά τη φύση περισσότερο».

Χαρούμενη γιορτή της Μητέρας!

Ωδή στη μεγαλοσύνη της φύσης : https://www.youtube.com/watch?v=vTqG65PDtb0

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Οι Φωτοναύτες και η κλιματική αλλαγή

"Άκου με κόσμε αγέννητε, 

 τούτο εδώ φοβάμαι. 

 Πριν γεννηθείς, 

 της ομορφιάς το θέρος,

 νεκρό θα 'ναι".

 Ουίλιαμ Σαίξπηρ

  Γη. Έτος 2.100 μ.Χ . Γιοχάνεσμπουργκ. Στο αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, επιστήμονες από όλο τον πλανήτη είναι καλεσμένοι για τη μεγάλη φιέστα. Διασκεδάζουν στον τελευταίο όροφο μιας ειδικά διαμορφωμένης πλατφόρμας που κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει εκατοντάδες επιστημονικές αποστολές από τα κράτη-μέλη που συμμετέχουν στην εκτόξευση των χιλίων νανοηλιακών οχημάτων αναγνωριστικής πτήσης.

  Η σαμπάνια ρέει άφθονη, καθώς αστροφυσικοί, μηχανολόγοι και τεχνικοί περιμένουν να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το γεγονός που σχεδίαζαν με απαράμιλλη θέρμη και αισιοδοξία εδώ και πολλές δεκαετίες. Είναι μια γιορτινή νύχτα! Ξαφνικά τα φώτα της δεξίωσης σβήνουν. Όλοι σωπαίνουν. Μια φωτεινή δέσμη, τεράστιας διαμέτρου, αποτελούμενη από χιλιάδες πίδακες γαλάζιου λέιζερ, ξεπηδά αστραπιαία από το σημείο εκτόξευσης, στοχεύοντας τον ουρανό. Στο κέντρο αυτής της δέσμης βρίσκονται τα χίλια νανοηλιακά οχήματα που ανασηκώνονται από το φως του λέιζερ, καθώς τα πανιά τους χρησιμοποιούν φωτόνια για ενέργεια. Τα πανάλαφρα νανοδιαστημόπλοια μοιάζουν σαν τους χαρταετούς που φτιάχνουν τα μικρά παιδιά την Καθαρά Δευτέρα, μόνο που το υλικό τους είναι δεκάδες φορές λεπτότερο από μια νάιλον σακούλα. Το λέιζερ τα ωθεί έξω από την ατμόσφαιρα της Γης και αποχαιρετούν τη στρατόσφαιρα σαν τα φυλλαράκια των δέντρων που τα διώχνει ο βορινός Γραίγος. Το λέιζερ σβήνει όταν τα νανοηλιακά οχήματα ανταμώνουν το ηλιακό φως που ρίχνει τις ακτίνες του πάνω στα ασημένια πανιά τους. Τα φωτόνια καταβροχθίζονται από το σύστημα πλοήγησης και ο μικρός επεξεργαστής που βρίσκεται στην καρδιά της κατασκευής τους ξεκινά να ορίζει την πορεία πλεύσης. Τα νανοηλιακά οχήματα τρέχουν με ταχύτητα που πλησιάζει το 20% της ταχύτητας του φωτός.

  Τελικός προορισμός ο Εγγύτατος του Κενταύρου, 4,22 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Ένα τριπλό αστρικό σύστημα που φιλοξενεί ένα αστέρι-ερυθρό νάνο, ο οποίος έχει διάρκεια ζωής άλλα 4 τρισεκατομμύρια χρόνια. Στην κατοικήσιμη ζώνη αυτού του αστεριού κείτεται ένας πλανήτης που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και μοιάζει με τη Γη. Ο Proxima b δεν περιστρέφεται όπως η Γη γύρω από τον εαυτό του. Η πλευρά του πλανήτη που αντικρίζει το αστέρι φωτίζεται συνεχώς, ενώ η πίσω όψη του βρίσκεται σε αιώνια νύχτα. Σαν τον δικό μας δορυφόρο. Αυτό δεν μας πτοεί. Μπορεί να υπάρχει νερό στην επιφάνεια του. Τα νανοοχήματα θα φτάσουν εκεί σε 20 χρόνια, λόγω της ηλιακής ενέργειας που απορροφούν, αναπτύσσοντας με τη βοήθεια του φωτός αδιανόητη ταχύτητα. Με την τεχνολογία του παρελθόντος θα ήθελαν 80.000 χρόνια να διανύσουν 4,22 έτη φωτός. Σε μόλις 20 χρόνια θα προσγειωθεί το 1/3 από αυτά στον πλανήτη Proxima b. Τα υπόλοιπα θα υποκύψουν κατά τη διάρκεια της διαστρικής πτήσης, αφού θα συγκρουστούν με συμπαντική σκόνη, απομεινάρια αστρικής και πλανητικής ύλης. Η πρώτη τους δουλειά θα είναι να μεταδώσουν πληροφορίες για το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη και για την ακτινοβολία του ερυθρού αστεριού. Οι επιστήμονες όταν συλλέξουν όλα τα δεδομένα, θα ξεκινήσουν να σχεδιάζουν την επανδρωμένη αποστολή που θα είναι και η αρχή της μετοίκησης σε άλλο ηλιακό σύστημα.

  Αυτό είναι το σχέδιο που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα σκαριά από τους επιστήμονες για τη μελλοντική μας εξέλιξη. Να φτάσουν στον Εγγύτατο του Κενταύρου. Υπάρχει η τεχνολογία, η νοημοσύνη και το όραμα. Όμως, αυτό το σχέδιο είναι μια διαδρομή που έχει προγραμματιστεί εφόσον κατευναστεί η αυτοκαταστροφική μανία μας που τα τελευταία χρόνια επηρεάζει την κλιματική σύσταση του πλανήτη.

  Έχουν γίνει σχετικές μελέτες με συγκεκριμένα σενάρια που προσδιορίζουν το προσδόκιμο ζωής, αν συνεχίσουμε τις ίδιες καταναλωτικές συνήθειες. Ένα παιδί που γεννήθηκε το 2020 θα αντιμετωπίσει ένα δυσοίωνο μέλλον, βάσει των ερευνών και των μετρήσεων της παρούσας κλιματικής κατάστασης. Το 2.050 σε ηλικία 30 χρονών, στο γάμο του το νερό θα είναι τόσο πολύτιμο που θα το αγοράζουν σαν την ακριβότερη σαμπάνια. Η ξηρασία θα σκοτώσει το πρώτο του παιδί και σε βάθος λίγων δεκαετιών θα αφανιστεί μεγάλο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού από τις υψηλές θερμοκρασίες που θα μετατρέψουν τον πλανήτη σε ένα αποπνικτικό θερμοκήπιο διοξειδίου του άνθρακα. Το 

«φτύνουμε» ήδη καθημερινά σε μεγάλες ποσότητες σαν το θανατηφόρο υποπροϊόν μας. Αυτό θα είναι άραγε το τέλος του είδους μας; Η εξαφάνιση της νοήμονος ζωής; Νοήμων; Μπορεί ο νοήμων να αλλάξει πορεία; Αν επιζήσει από τον άνθρακα και βρει άλλες πηγές ενέργειας για την αχόρταγη καταναλωτική ματαιοδοξία του, τότε θα έχει στη διάθεσή του 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια (η υπόλοιπη ζωή του ήλιου μας) για να φτάσει στ’ αστέρια!

  Για να πετάξουν οι φωτοναύτες για τον Εγγύτατο του Κενταύρου, θα πρέπει να επιζήσουμε από τις συνέπειες των εγωιστικών επιλογών μας. Να σεβαστούμε τη μητέρα Γη και να αλλάξουμε κατεύθυνση προς στ’ άστρα. Πρέπει να διαλέξουμε πριν να είναι αργά. Υπάρχουν δύο δρόμοι για τον άνθρωπο. Να πεθάνει σαν το ζώο καταμεσής μιας άγονης ερήμου ή να πετάξει φωτοναύτης για το διαστρικό κενό. Πρέπει να αποφασίσουμε. Η πιθανότητα αυτής της λαμπρής προοπτικής δεν μπορεί να περιμένει. 

 Φαντάσου να φτάναμε στ’ αστέρια… Ονειρέψου έναν φωτοναύτη να πλέει στα πλανητικά ύδατα του Proxima b και δώσε χρόνο στη Γη να θεραπευτεί. Το τέλος μπορεί να γίνει μια ένδοξη αρχή. Είμαστε πολύ σημαντικοί για να είμαστε κοντόφθαλμοι. Γιατί αποζητάμε την καταστροφή ενώ ένα ολόκληρο Σύμπαν περιμένει να το ανακαλύψει ένας φωτεινός ταξιδευτής; Φαντάσου… να γινόταν… Θα είχε αξία κάθε ανάσα όσων γεννήθηκαν στη Γη…

Δείτε το βίντεο και ονειρευτείτε μαζί μου νέους κόσμους: https://youtu.be/9sGI6UkXShQ

    

 Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Έρευνα για CPR. Βοηθήστε με την εμπειρία σας.

Για μαθητές και εκπαιδευτές

Όσοι συνάδελφοι έχουν εφαρμόσει ΚΑΡΠΑ σε πραγματικό περιστατικό πνιγμού-καρδιακής ανακοπής κι έχουν την ευγενή καλοσύνη, παρακαλώ θερμά, να λάβουν μέρος στην έρευνα της αξιόλογης, διασώστριας φίλης μου, Χρύσσας Παπαπάνου, που διεξάγεται στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών της σπουδών. Σας ευχαριστώ πολύ! Καλό μήνα!

https://sportlifesaving.blogspot.com/2020/04/papapanou.html?m=1

Νέες κατευθυντήριες οδηγίες CPR για Covid-19

             

  Το ευρωπαϊκό συμβούλιο αναζωογόνησης εξέδωσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες για CPR για την αντιμετώπιση του Covid-19. Χρήση μάσκας, γαντιών και απολυμαντικού υποχρεωτικά από τον ανανήπτη, ενώ συνιστάται αρχικά η απινίδωση, εφόσον υπάρχει απινιδωτής στον χώρο. Σε περίπτωση εφαρμογής CPR προτείνεται η εφαρμογή συμπιέσεων και όχι εμφυσήσεων στον απνοϊκό ασθενή, εκτός αν χρησιμοποιηθεί μάσκα ή ασκός αναζωογόνησης. 

https://www.erc.edu/covid

Η σοδειά. Το τραγούδι του εκπαιδευτή

Για τους συνάδελφους εκπαιδευτές
Βασικής Υποστήριξης Ζωής

   Υπάρχει ένα πανέμορφο τραγούδι που λέγεται «Η σοδειά» (The harvest). Οι ρομαντικοί στίχοι του αναφέρονται στο ιερό λειτούργημα του εκπαιδευτή και στο καθήκον του για την ανθρωπότητα. Μπορεί να το φανταστεί κανείς ως μια ωδή για όλους εκείνους που φέρουν τον τίτλο του δασκάλου ή του εκπαιδευτή. Είναι πραγματικά μαγική η αίσθηση, όταν μερικές μελωδικές λέξεις μιλούν απευθείας στην καρδιά σου, πλαισιώνοντας με καλλιτεχνική χάρη και λυρισμό, το μεγαλείο των συναισθημάτων για εκείνα που είσαι ταγμένος να προσφέρεις.

Οι στίχοι τραγουδούν : «Γίνε ο θεριστής 100 χωραφιών

                                     πρόσφερε φως στην επερχόμενη μέρα

                                           γίνε έμπνευση για ένα παιδί

                                                      πότισε το χωράφι

                                                    παραδώσου στη Γη»

  Όσοι διδάσκουμε τους αλγόριθμους των ενοτήτων της θαυματουργής Βασικής Υποστήριξης Ζωής, μπορούμε να νιώσουμε ως το κόκκαλο τη συγκίνηση που μας προκαλούν αυτοί οι στίχοι. Το χωράφι μας είναι γεμάτο από φρέσκα στάχυα, τα οποία αν θεριστούν σωστά, η πολύτιμη γνώση της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, της απινίδωσης και της μεθόδου Heimlich (χειρισμού πνιγμονής), μπορούν να σώσουν ανθρώπινες ζωές μέσω της εφαρμογής τους από τους χιλιάδες μαθητές μας.

«Προσφέρουμε φως στην επερχόμενη μέρα», με κάθε διδασκαλία που μπορεί να δώσει πνοή σε έναν απνοϊκό συνάνθρωπο, όταν οι μαθητές μας εκτελέσουν κατά γράμμα την πρακτική δεξιότητα στην οποία τους εκπαιδεύουμε αυστηρά, με πολλαπλά σενάρια καρδιακής ανακοπής.

«Εμπνέουμε ένα παιδί», που γίνεται μάρτυρας μιας διασωστικής πράξης και «ποτίζουμε το χωράφι» της ζωής με τη φιλοσοφία του αλτρουισμού και της αγάπης για τον άνθρωπο.

  Κάθε φορά που μας καλεί ένας πιστοποιημένος μαθητής, γεμάτος ενθουσιασμό, για να μας περιγράψει τη συμμετοχή του σε ένα συμβάν αναζωογόνησης ενός απνοϊκού θύματος, καταλαβαίνουμε τη σημαντικότητα του εκπαιδευτικού ρόλου που κατέχουμε αλλά και της διδασκαλίας της Βασικής Υποστήριξης Ζωής.

«Είμαστε οι θεριστές» στα στάχυα μιας ιερής συγκομιδής. Ζυμώνουμε τους καρπούς μας με τη γνώση της ανθρώπινης αξίας. Διδάσκουμε την πρώτη ανταπόκριση με δύναμη ψυχής, ώστε κανένας μαθητής μας να μην εγκαταλείψει την ανάνηψη. Δείχνουμε την οδό που περνά το ζωογόνο οξυγόνο. Από τα πνευμόνια ενός ζωντανού, στα στήθη ενός νεκρού με το φιλί της ζωής και όχι με το φιλί του Ιούδα, για να έχει ο συνάνθρωπος μια ευκαιρία να αναστηθεί από τους μαθητές μας.

«Παραδινόμαστε στη Γη» σαν το λίπασμα που καλλιεργεί άπειρους γόνιμους καρπούς δισωστικής συμπεριφοράς και σωτήριας παρέμβασης. Η σοδειά μας μεγαλώνει κάθε φορά που πιστοποιούνται με επαρκείς γνώσεις οι τάξεις των ανανηπτών μας.

Το τραγούδι μας έχει το ρυθμό μιας καρδιάς που επανεκκινήθηκε και χτυπά από ευγνωμοσύνη γιατί είμαστε η αιτία που ένας ανανήπτης διδάχτηκε σωστά πώς να πολεμά τον θάνατο.

Για όλους εμάς που στεγνώνουμε τα λαρύγγια μας πάνω από ένα πρόπλασμα μαζί με τους δεκάδες τρομοκρατημένους μαθητές μας, φωνάζοντας «Απνοϊκός Ανέστη!!!», εύχομαι οι σοδειές μας να φωτίζουν με το αναστάσιμο φως την επερχόμενη μέρα όσων επιστρέφουν ζωντανοί από την άβυσσο. "Arrive Alive!"

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά φίλοι εκπαιδευτές!

"Join the harvest of 100 fields

   hearty and tame

  All going back to one single grain

  Offer light to the coming day

  Inspire a child

  Water the field

  Surrender to the earth
    Arrive Alive!"

Το τραγούδι : https://www.youtube.com/watch?v=Xy29T7LBM_I

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Ενσυναίσθηση και Ναυαγοσωστική. Το αόρατο συναισθηματικό δίκτυο που ξεπερνά τη γενετική κληρονομιά μας και αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής. Η ιστορία του Ασόκα.

Για τους μαθητές μου

                                      

   Το να είσαι ζωντανός, σημαίνει ότι θα ζεις με τον κίνδυνο. Με κάθε ανατολή του ήλιου και το ξεκίνημα μιας νέας μέρας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις πιθανότητες μιας θλιβερής στατιστικής. Οι κίνδυνοι πιθανών ατυχημάτων που παρουσιάζονται στην καθημερινότητά μας, μπορεί να ανακόψουν την πορεία μας προς το μέλλον και να γίνουν η αιτία να μη ξαναδούμε το φως της δημιουργίας που ξεπροβάλλει αδιάκοπα κάθε αυγή.

  Μοναδική μας ελπίδα σε αυτό το ημερήσιο παιχνίδι του τροχού της τύχης είναι η αίσθηση πως δεν είμαστε μόνοι και ότι κάποιος ευγενής συνάνθρωπος θα νοιαστεί για εμάς και θα απλώσει χείρα βοηθείας σαν από μηχανής θεός, ώστε να συνεχίσουμε το πολύτιμο ταξίδι της ζωής.

  Έχουν γίνει αρκετές επιστημονικές έρευνες για να διαπιστωθεί ο μηχανισμός της ενσυναίσθησης. Πώς ένας άνθρωπος νιώθει συμπόνια για τον συνάνθρωπο και τα όρια που καθορίζουν την αυτοθυσία της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Έχει παρατηρηθεί από πολλούς διακεκριμένους γενετιστές ότι το γενετικό μας υλικό μπορεί να καθορίσει τη μοίρα μας και κατ’ επέκταση και τη μοίρα των συνανθρώπων μας. Αρκετές ιστορίες ηρωισμού και αγιότητας, σε παγκόσμια κλίμακα, φέρουν το σημάδι της γενετικής κληρονομιάς μας. Υπάρχει ένας αρχέγονος κώδικας, γραμμένος στο dna μας, που μας αναγκάζει σε προγραμματισμένες από τη φύση συμπεριφορές, όταν κάποιος που φέρει το γενετικό μας υλικό είναι σε κίνδυνο. (π.χ τα παιδιά μας, οι γονείς μας, τα αδέλφια μας). Αυτό ονομάζεται επιστημονικά, «επιλογή συγγενών». Είμαστε προγραμματισμένοι να προστρέξουμε σε βοήθεια ή και να θυσιαστούμε ακόμα για έναν συγγενή, λόγω μιας κωδικοποιημένης γενετικής παρόρμησης. Η ενσυναίσθηση, η ευφυΐα και η συμπόνια μας διεγείρονται για τους κοντινούς μας συνανθρώπους.

  Τι γίνεται όμως με εκείνους που δε φέρουν τον ίδιο γενετικό κώδικά με εμάς ή βρίσκονται μακριά μας; π.χ τα χιλιάδες παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική; Πονάμε για τον συγγενή αλλά αδιαφορούμε για τον συνάνθρωπο που υποφέρει σε απόσταση. Γιατί; Πώς μπορούν να διευρυνθούν τα όρια της ενσυναίσθησής μας, ώστε να συμπεριλαμβάνονται όλοι στη συναισθηματική αγκαλιά μιας πανανθρώπινης οικογένειας; Πώς μπορεί αυτή η γενετική σπίθα να ξεπεράσει τον κληρονομικό γενετικό προγραμματισμό και να αφυπνιστεί η άγια πρόθεση της προσφοράς βοήθειας για το σύνολο, ώστε να αποτελέσει το επόμενο εξελικτικό βήμα του είδους μας;

  Οι επιστήμονες φέρουν ως παράδειγμα την ιστορία του Ινδού βασιλιά Ασόκα. Ο Ασόκα ήταν ένας αιμοβόρος πρίγκιπας που πήρε τον θρόνο με τη βία, σκοτώνοντας τα 99 ετεροθαλή αδέλφια του. Μετέτρεψε το παλάτι σε ένα βασίλειο πόνου και βασανιστηρίων για όσους εναντιώνονταν στη θέλησή του. Στους πολέμους που έκανε με γειτονικές φυλές, διψασμένος για εξουσία, σφάγιαζε δίχως έλεος ακόμη και τα νεογέννητα βρέφη, ώσπου μια μέρα συναντήθηκε στο πεδίο της μάχης με έναν βουδιστή μοναχό. Ο μοναχός, χωρίς ίχνος φόβου για τον αιματοβαμμένο τύραννο, πήρε ένα νεκρό μωρό στα χέρια του και πήγε κοντά στον Ασόκα, λέγοντας : «Εσύ μεγαλοδύναμε βασιλιά που παίρνεις τόσες ψυχές με μια εντολή σου, δείξε μου τη δύναμή σου, δίνοντας ζωή έστω και σε έναν νεκρό». Ο Ασόκα σιώπησε στην αρχή και μετά από λίγο λύγισε, ξεσπώντας σε λυγμούς γιατί συνειδητοποίησε το μέγεθος της θηριωδίας του. Ο μοναχός είχε βρει την ευαίσθητη χορδή μιας σκληρόπετσης καρδιάς. Από εκείνη τη στιγμή ο Ασόκα εξελίχθηκε στον σημαντικότερο φιλάνθρωπο και μεταρρυθμιστή που γνώρισε η Ινδία.

  Η ιστορία αυτή μας διδάσκει εμφανέστατα πως η ενσυναίσθηση για τον μακρινό συνάνθρωπο έγκειται στην εκπαίδευση της ανθρώπινης ψυχής. Νοιάζεσαι όταν έχεις τα κατάλληλα ερεθίσματα και πράττεις με την καρδιά, ανεξάρτητα από τις συνήθειες του γενετικού κώδικα, όταν νιώσεις τη σύνδεση στο συναισθηματικό δίκτυο που ενώνει αόρατα όλους τους ανθρώπους. Το μυστικό είναι να νιώσεις αυτή τη σύνδεση!

  Η ναυαγοσωστική είναι ένα ενδεικτικό και πρόσφορο ερέθισμα που εγείρει την ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο, καθώς με τη συνεχή εξάσκηση ψυχής και συναισθημάτων, νοείται ως συγγενής, κάθε συνάνθρωπος που βρίσκεται σε επικείμενο κίνδυνο πνιγμού.

  Συνδέσου στο αόρατο συναισθηματικό δίκτυο της ενσυναίσθησης και νιώσε την ένωση και τη ζεστασιά που προσφέρει η πανανθρώπινη οικογένεια.

Όταν το «εγώ» γίνει «εμείς» θα ξεκινήσει η εποχή μιας ιστορικής εξελικτικής αλλαγής, που δε θα βασίζεται στη γενετική μας ανάπτυξη, αλλά στο μεγαλείο της ψυχής!

Πράξε με την καρδιά!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Ο κρίκος της εξέλιξης

 Όσο η γραμμή του χρόνου προχωρά, ο άνθρωπος αναζητά την ελπίδα, ώστε να αναδυθεί από τα θεοσκότεινα βάθη του παρελθόντος στην προοπτική μιας καλύτερης εκδοχής. Κάθε ανθρώπινη ζωή, κάθε νέα γενιά αντιπροσωπεύει στο πέρασμα του χρόνου, τον συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα της εξέλιξης του είδους μας. Ένα γενναίο βήμα στην επανάσταση του ζώου που εξανθρωπίστηκε. Ένας ύμνος στο συναίσθημα και στο πνεύμα! Η πρόοδος του νου στις τέχνες και στον πολιτισμό, η άνοδος στο ανώτερο στασίδι της κοσμικής αγάπης που θα αποτυπωθεί στο άγραφο ημερολόγιο του μέλλοντος. Εκεί φωλιάζει η ελπίδα. Στο άγνωστο. Σε αυτό που δεν έχει ακόμη γραφτεί...

  Είναι μια ευκαιρία για να γίνεις καλύτερος! Να τιμήσεις την ύπαρξή σου ,αποκαλύπτοντας τις αρετές της καρδιάς σου. Ακόμη μια λευκή σελίδα για να γεμίσεις με αγάπη τον ουρανό και το χώμα που σου έδωσε πνοή. 

  Είσαι ο κρίκος της εξέλιξης. Ο σκοπός σου είναι να παραδώσεις τη σκυτάλη του χρόνου και τα δεδομένα που μεταφέρει αέναα η χάρη του φωτός. Πολέμησε τον παλιό σου εαυτό και δημιούργησε ένα φωτεινό μέλλον. 

Καλή και φωτισμένη χρονιά!!!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

               

         "Ονειρεμένη προσευχή"- Κ.Παλαμάς

Χριστέ μου, κράτα με μακριά
απ’ τις κακίες  του κόσμου,

Στην φάτνη βρέφος, όσο ζω
να σε λατρεύω δως μου.

Κι όσο θα ‘ρθει από Σε σταλτός
ο χάρος να με πάρει,

κάμε συ, βρέφος, να σταθώ
μπροστά στη θεία Σου χάρη.

Και κάμε λόγια τα έργα μου
σαν των αγρών τα κρίνα,
προφητικά, φεγγοβόλα
κάμε τα σαν εκείνα,
της νύκτας των απλών βοσκών.

Γεννιόσουν και γρηκούσαν.

Τους ουρανούς ολάνοικτους
που σε δοξολογούσαν.

Καλές γιορτές μακρία από την κακία του κόσμου.

Το βέλος του χρόνου και το πεπρωμένο των υλικών σωμάτων

   Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως εξαιτίας της μεγάλης έκρηξης και της διαστολής του Σύμπαντος, η ροή του χρόνου βαίνει μονάχα προς μια κατεύθυνση. Αποκλειστικά προς το μέλλον. Για να υπάρχει η νοήμων ζωή, πρέπει να ακολουθήσει το θερμοδυναμικό βέλος του χρόνου. Ο άνθρωπος λοιπόν, ως υλικό μέρος της εξελικτικής πορείας και της εντροπίας του σύμπαντος, κινείται στον χρόνο μόνο προς τα εμπρός και ποτέ προς τα πίσω.

  Αν και οι εξισώσεις των επιστημόνων μπορούν να αντιστρέψουν με τις πράξεις στο χαρτί μια κατάσταση, από το παρόν στο παρελθόν, στην πραγματική ζωή όταν ένα ποτήρι γίνει θρύψαλα δεν μπορεί να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση. Αυτό συμβαίνει για να υπάρχει μια συνοχή και μια λογική συνέχεια των πραγμάτων, ώστε να είναι δυνατή μια φυσιολογική εξέλιξη των Πάντων. Ένα όριο της φύσης, για να μην αντιστρέφονται κατά το δοκούν οι καταστάσεις και δημιουργηθεί χάος και παραλογισμός. Δεν επιτρέπονται πισωγυρίσματα στη φυσική εξέλιξη της ύλης.
  Στην καθημερινότητα, η μη αναστροφή των γεγονότων γίνεται εντονότερα αντιληπτή, όταν χάνουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο ή συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν. Υπάρχει τρόπος να αντιστραφεί μια άσχημη εξέλιξη; Μπορεί, μόνο αν προβλεφθεί πριν συμβεί. Είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή μια διαδικασία που μπορεί να εφαρμοστεί στην πραγματικότητα; Η προνοητικότητα, η λογική σκέψη, η διορατικότητα, η γνώση, η προσοχή και ο σεβασμός στην ευθραυστότητα των υλικών σωμάτων μπορεί να αναστρέψει την πιθανότητα μιας δυσμενούς τραυματικής εξέλιξης.
  Μπορεί ο χρόνος να μην γυρίζει πίσω και το βέλος να δείχνει την πορεία προς τον θάνατο, όμως πριν την πλήρη ανυπαρξία του θανάτου, υπάρχει η θερμοδυναμική ενέργεια της ζωής που με τον σώφρονα λογισμό και λίγη θεία τύχη, μας βοηθά να προχωράμε με ασφάλεια χέρι-χέρι με τους φυσικούς νόμους με τους οποίους είμαστε ισόβια δεμένοι.
  Οδηγείτε προσεκτικά και ενεργείτε με σύνεση, ακολουθώντας το βέλος του χρόνου! Προσοχή!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

«Ο αθλητής του συμβάντος» Ο φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ και ο ηθικός εμπειρισμός στη ναυαγοσωστική.

  

Για τους μαθητές μας

  Κάποτε, ο φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ, αναρωτήθηκε αν ένας άνθρωπος είναι ικανός να πλησιάσει την αλήθεια μόνο με τη γνώση ή αν μπορεί να φτάσει στην αλήθεια, διαμέσου της σκληρής δουλειάς και της προσωπικής άσκησης. Άραγε το σωκρατικό «Γνώθι Σαυτόν», μπορεί να επέλθει μέσω της ηθικότητας της εμπειρίας; Μπορεί η εμπειρία να είναι το αντικείμενο, που πλαισιωμένο από τους ηθικούς κώδικες συμπεριφοράς και τη συνεχή πρακτική, να οδηγήσει στη βελτίωση του υποκειμένου, δλδ, του ανθρώπου;

  Το «συμβάν» αναφέρεται ως η αφορμή και το στοιχείο που ωθεί τον άνθρωπο στην ηθική επιλογή και στην ηθική συνείδηση, εφόσον κάποιος έχει εξασκηθεί στην αντιμετώπισή του. Στην Αθλητική Ναυαγοσωστική και γενικότερα στους φορείς που ασχολούνται ευρύτερα με την αντιμετώπιση συμβάντων, όπου απαιτούνται διασωστικοί χειρισμοί, χρειάζεται η εξάσκηση των γνώσεων μέσω του εμπειρισμού, ώστε να ασκηθεί ο ναυαγοσώστης-διασώστης στη διαχείριση περιστατικών που θα αποφέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

  Η Αθλητική Ναυαγοσωστική, προσφέρει τη δυνατότητα άσκησης ενός υποκειμένου στον εμπειρισμό, χάρη στην ρεαλιστικότητα των αγωνισμάτων, προτού κληθεί ο ναυαγοσώστης να επέμβει στο αληθινό συμβάν πνιγμού. Ένας προσομοιωτής των πραγματικών περιστατικών.

  Ο αθλητής ναυαγοσώστης γίνεται ο αθλητής του συμβάντος και γνωρίζει τον εαυτό του και τις δυνατότητές του, πριν την επαφή με το θύμα πνιγμού. Αν ζούσε ο συμπαθής φιλόσοφος, Μισέλ Φουκώ, σίγουρα θα χαρακτήριζε την Αθλητική Ναυαγοσωστική, ένα καλό παράδειγμα των ευγενών λογισμών του περί ηθικού εμπειρισμού.

  Σκέψου, λοιπόν, πως δεν είσαι μόνο ένας αθλούμενος ναυαγοσώστης, αλλά ένας αθλητής του συμβάντος!

  Συνέχισε να κολυμπάς και ν’ αγωνίζεσαι!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ακόμη γράφω για τ' όνειρό μου. Έναν καλύτερο κόσμο...

Τα βιβλία είναι ένα είδος ανταλλαγής απόψεων με καλλιτεχνική ύφανση, σε μια διαδικασία σιωπηλής επικοινωνίας. Το νέο μου βιβλίο φιλοδοξεί να σας εμπνεύσει ώστε να μείνετε "λευκοί" σε έναν μαύρο κόσμο. Θα ήμουν ευτυχής αν τα λόγια μου, αγγίξουν την καρδιά σας.

Ευχαριστώ.

https://www.lulu.com/en/en/shop/%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%88%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%AC/%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%8C-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF/paperback/product-1mmkw7j5.html

Αθλητική Ναυαγοσωστική με πανεπιστημιακή ταυτότητα. Ηχηρή νότα μιας αισιόδοξης μελωδίας.

Συγχαρητήρια σε όλους τους φοιτητές!

 Ο λόγος που ασχολήθηκα με την Αθλητική Ναυαγοσωστική είναι γιατί το άθλημα αυτό πραγματεύεται τα δύο ιδανικά που πρεσβεύω στη ζωή μου. Την ευγενή άμιλλα του αθλητισμού και το αγαθό της διάσωσης της ανθρώπινης ζωής. Στην Αθλητική Ναυαγοσωστική αυτά τα δύο συνδυάζονται με τόσο εύλογο τρόπο που δικαίως μπορούμε να πούμε ότι γαλουχούν έναν δυναμικό ναυαγοσώστη. Η αγωγή του αθλητή συναντά τις αξίες της διάσωσης.

 Ο πιο σημαντικός χώρος εκπαίδευσης της ΑθΝα στην Ελλάδα είναι η Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί, ένα αξιόλογο φυτώριο σπουδαστών αναπτύσσει σε ακαδημαϊκό επίπεδο τις τεχνικές και τη δυναμική που συμβάλλουν στην προστασία της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας στο νερό.

  Με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη τιμή ανέλαβα τον ρόλο του Κριτή στους πανεπιστημιακούς αγώνες που διεξήχθησαν στο κολυμβητήριο του ΤΕΦΑΑ την 21^η Απριλίου. Είχα την ευκαιρία να χρονομετρήσω τις επιδόσεις τους αλλά και να παρακολουθήσω το επίπεδο τεχνικής και κατανόησης των κανονισμών των αγωνισμάτων.

  Οι εντυπώσεις που αποκόμισα από αυτήν την διοργάνωση είναι άριστες με ένα αίσθημα ελπιδοφόρας κατάνυξης. Είδα παιδιά με ήθος και ιδανικά που αγαπούν αυτό με το οποίο καταπιάνονται και εκπαιδεύονται με πρωτόγνωρο ενθουσιασμό στα αγωνίσματα που προωθούν την εφαρμοσμένη ναυαγοσωστική. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το πάθος με το οποίο ακολουθούσαν τους κανονισμούς προάγοντας συνάμα και το πολύτιμο ιδανικό του Ευ Αγωνίζεσθαι. Φάνηκε με αυτό η εμπειρία που αποκόμισαν με την πρόσφατη συμμετοχή τους στη βρετανική πανεπιστημιάδα.

  Η επίδοσή τους σε όλα τα αγωνίσματα ήταν εξαιρετική, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή τους στη ρεαλιστικότατη επίδειξη σεναρίου διάσωσης ναυαγών με life raft και χρήση εξοπλισμού θαλάσσιας επιβίωσης αλλά και εφαρμογή πρώτων βοηθειών (ΚΑΡΠΑ, αντιμετώπιση υποθερμίας). Σημαντικότατη εντύπωση μου έκανε ο σεβασμός στην επιτροπή και στους Κριτές αλλά και η σοβαρότητά τους κατά τη διάρκεια των αγώνων.

  Οι αγώνες ήταν άριστα οργανωμένοι και οφείλω να συγχαρώ τους υπεύθυνους για την παροχή διασωστικού εξοπλισμού αλλά και τους καθηγητές που συνέβαλαν για την οργάνωση του σεναρίου διάσωσης και την καλή φυσική κατάσταση των φοιτητών τους.

  Όλη αυτή η προσπάθεια μοιάζει σαν μια ηχηρή νότα από μια αισιόδοξη μελωδία. Είναι όμορφο να παρακολουθείς και να συμμετέχεις σε κάτι τόσο αξιόλογο που έχει να κάνει με τη νέα γενιά που φέρει στους ώμους της τις προσδοκίες του μέλλοντος. Οι καιροί είναι χαλεποί και τα νέα παιδιά λοιδορούνται από άσχημα πρότυπα και μεταλλαγμένες ηθικές αξίες. Η ΑθΝα  είναι ένα όχημα που μεταφέρει τους νέους με επαρκείς αποσκευές στον δρόμο της ορθής εξέλιξης και όταν μάλιστα παίρνει και ακαδημαϊκές διαστάσεις, το αποτέλεσμα θα είναι οι θαυμαστοί αγώνες που έγιναν στο κολυμβητήριο του ΤΕΦΑΑ.

  Εύχομαι να επαναληφθούν σύντομα με την ίδια επιτυχία και να είμαστε παρόντες, ώστε να θαυμάσουμε την πολλά υποσχόμενη πανεπιστημιακή ομάδα του ΤΕΦΑΑ.

Συγχαρητήρια! Θα είμαστε δίπλα σας σε όλες τις μελλοντικές διοργανώσεις!!!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!