Νέες κατευθυντήριες οδηγίες CPR για Covid-19

             

  Το ευρωπαϊκό συμβούλιο αναζωογόνησης εξέδωσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες για CPR για την αντιμετώπιση του Covid-19. Χρήση μάσκας, γαντιών και απολυμαντικού υποχρεωτικά από τον ανανήπτη, ενώ συνιστάται αρχικά η απινίδωση, εφόσον υπάρχει απινιδωτής στον χώρο. Σε περίπτωση εφαρμογής CPR προτείνεται η εφαρμογή συμπιέσεων και όχι εμφυσήσεων στον απνοϊκό ασθενή, εκτός αν χρησιμοποιηθεί μάσκα ή ασκός αναζωογόνησης. 

https://www.erc.edu/covid

Η σοδειά. Το τραγούδι του εκπαιδευτή

Για τους συνάδελφους εκπαιδευτές
Βασικής Υποστήριξης Ζωής

   Υπάρχει ένα πανέμορφο τραγούδι που λέγεται «Η σοδειά» (The harvest). Οι ρομαντικοί στίχοι του αναφέρονται στο ιερό λειτούργημα του εκπαιδευτή και στο καθήκον του για την ανθρωπότητα. Μπορεί να το φανταστεί κανείς ως μια ωδή για όλους εκείνους που φέρουν τον τίτλο του δασκάλου ή του εκπαιδευτή. Είναι πραγματικά μαγική η αίσθηση, όταν μερικές μελωδικές λέξεις μιλούν απευθείας στην καρδιά σου, πλαισιώνοντας με καλλιτεχνική χάρη και λυρισμό, το μεγαλείο των συναισθημάτων για εκείνα που είσαι ταγμένος να προσφέρεις.

Οι στίχοι τραγουδούν : «Γίνε ο θεριστής 100 χωραφιών

                                     πρόσφερε φως στην επερχόμενη μέρα

                                           γίνε έμπνευση για ένα παιδί

                                                      πότισε το χωράφι

                                                    παραδώσου στη Γη»

  Όσοι διδάσκουμε τους αλγόριθμους των ενοτήτων της θαυματουργής Βασικής Υποστήριξης Ζωής, μπορούμε να νιώσουμε ως το κόκκαλο τη συγκίνηση που μας προκαλούν αυτοί οι στίχοι. Το χωράφι μας είναι γεμάτο από φρέσκα στάχυα, τα οποία αν θεριστούν σωστά, η πολύτιμη γνώση της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, της απινίδωσης και της μεθόδου Heimlich (χειρισμού πνιγμονής), μπορούν να σώσουν ανθρώπινες ζωές μέσω της εφαρμογής τους από τους χιλιάδες μαθητές μας.

«Προσφέρουμε φως στην επερχόμενη μέρα», με κάθε διδασκαλία που μπορεί να δώσει πνοή σε έναν απνοϊκό συνάνθρωπο, όταν οι μαθητές μας εκτελέσουν κατά γράμμα την πρακτική δεξιότητα στην οποία τους εκπαιδεύουμε αυστηρά, με πολλαπλά σενάρια καρδιακής ανακοπής.

«Εμπνέουμε ένα παιδί», που γίνεται μάρτυρας μιας διασωστικής πράξης και «ποτίζουμε το χωράφι» της ζωής με τη φιλοσοφία του αλτρουισμού και της αγάπης για τον άνθρωπο.

  Κάθε φορά που μας καλεί ένας πιστοποιημένος μαθητής, γεμάτος ενθουσιασμό, για να μας περιγράψει τη συμμετοχή του σε ένα συμβάν αναζωογόνησης ενός απνοϊκού θύματος, καταλαβαίνουμε τη σημαντικότητα του εκπαιδευτικού ρόλου που κατέχουμε αλλά και της διδασκαλίας της Βασικής Υποστήριξης Ζωής.

«Είμαστε οι θεριστές» στα στάχυα μιας ιερής συγκομιδής. Ζυμώνουμε τους καρπούς μας με τη γνώση της ανθρώπινης αξίας. Διδάσκουμε την πρώτη ανταπόκριση με δύναμη ψυχής, ώστε κανένας μαθητής μας να μην εγκαταλείψει την ανάνηψη. Δείχνουμε την οδό που περνά το ζωογόνο οξυγόνο. Από τα πνευμόνια ενός ζωντανού, στα στήθη ενός νεκρού με το φιλί της ζωής και όχι με το φιλί του Ιούδα, για να έχει ο συνάνθρωπος μια ευκαιρία να αναστηθεί από τους μαθητές μας.

«Παραδινόμαστε στη Γη» σαν το λίπασμα που καλλιεργεί άπειρους γόνιμους καρπούς δισωστικής συμπεριφοράς και σωτήριας παρέμβασης. Η σοδειά μας μεγαλώνει κάθε φορά που πιστοποιούνται με επαρκείς γνώσεις οι τάξεις των ανανηπτών μας.

Το τραγούδι μας έχει το ρυθμό μιας καρδιάς που επανεκκινήθηκε και χτυπά από ευγνωμοσύνη γιατί είμαστε η αιτία που ένας ανανήπτης διδάχτηκε σωστά πώς να πολεμά τον θάνατο.

Για όλους εμάς που στεγνώνουμε τα λαρύγγια μας πάνω από ένα πρόπλασμα μαζί με τους δεκάδες τρομοκρατημένους μαθητές μας, φωνάζοντας «Απνοϊκός Ανέστη!!!», εύχομαι οι σοδειές μας να φωτίζουν με το αναστάσιμο φως την επερχόμενη μέρα όσων επιστρέφουν ζωντανοί από την άβυσσο. "Arrive Alive!"

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά φίλοι εκπαιδευτές!

"Join the harvest of 100 fields

   hearty and tame

  All going back to one single grain

  Offer light to the coming day

  Inspire a child

  Water the field

  Surrender to the earth
    Arrive Alive!"

Το τραγούδι : https://www.youtube.com/watch?v=Xy29T7LBM_I

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι το ίδιο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Ενσυναίσθηση και Ναυαγοσωστική. Το αόρατο συναισθηματικό δίκτυο που ξεπερνά τη γενετική κληρονομιά μας και αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής. Η ιστορία του Ασόκα.

Για τους μαθητές μου

                                      

   Το να είσαι ζωντανός, σημαίνει ότι θα ζεις με τον κίνδυνο. Με κάθε ανατολή του ήλιου και το ξεκίνημα μιας νέας μέρας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις πιθανότητες μιας θλιβερής στατιστικής. Οι κίνδυνοι πιθανών ατυχημάτων που παρουσιάζονται στην καθημερινότητά μας, μπορεί να ανακόψουν την πορεία μας προς το μέλλον και να γίνουν η αιτία να μη ξαναδούμε το φως της δημιουργίας που ξεπροβάλλει αδιάκοπα κάθε αυγή.

  Μοναδική μας ελπίδα σε αυτό το ημερήσιο παιχνίδι του τροχού της τύχης είναι η αίσθηση πως δεν είμαστε μόνοι και ότι κάποιος ευγενής συνάνθρωπος θα νοιαστεί για εμάς και θα απλώσει χείρα βοηθείας σαν από μηχανής θεός, ώστε να συνεχίσουμε το πολύτιμο ταξίδι της ζωής.

  Έχουν γίνει αρκετές επιστημονικές έρευνες για να διαπιστωθεί ο μηχανισμός της ενσυναίσθησης. Πώς ένας άνθρωπος νιώθει συμπόνια για τον συνάνθρωπο και τα όρια που καθορίζουν την αυτοθυσία της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Έχει παρατηρηθεί από πολλούς διακεκριμένους γενετιστές ότι το γενετικό μας υλικό μπορεί να καθορίσει τη μοίρα μας και κατ’ επέκταση και τη μοίρα των συνανθρώπων μας. Αρκετές ιστορίες ηρωισμού και αγιότητας, σε παγκόσμια κλίμακα, φέρουν το σημάδι της γενετικής κληρονομιάς μας. Υπάρχει ένας αρχέγονος κώδικας, γραμμένος στο dna μας, που μας αναγκάζει σε προγραμματισμένες από τη φύση συμπεριφορές, όταν κάποιος που φέρει το γενετικό μας υλικό είναι σε κίνδυνο. (π.χ τα παιδιά μας, οι γονείς μας, τα αδέλφια μας). Αυτό ονομάζεται επιστημονικά, «επιλογή συγγενών». Είμαστε προγραμματισμένοι να προστρέξουμε σε βοήθεια ή και να θυσιαστούμε ακόμα για έναν συγγενή, λόγω μιας κωδικοποιημένης γενετικής παρόρμησης. Η ενσυναίσθηση, η ευφυΐα και η συμπόνια μας διεγείρονται για τους κοντινούς μας συνανθρώπους.

  Τι γίνεται όμως με εκείνους που δε φέρουν τον ίδιο γενετικό κώδικά με εμάς ή βρίσκονται μακριά μας; π.χ τα χιλιάδες παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική; Πονάμε για τον συγγενή αλλά αδιαφορούμε για τον συνάνθρωπο που υποφέρει σε απόσταση. Γιατί; Πώς μπορούν να διευρυνθούν τα όρια της ενσυναίσθησής μας, ώστε να συμπεριλαμβάνονται όλοι στη συναισθηματική αγκαλιά μιας πανανθρώπινης οικογένειας; Πώς μπορεί αυτή η γενετική σπίθα να ξεπεράσει τον κληρονομικό γενετικό προγραμματισμό και να αφυπνιστεί η άγια πρόθεση της προσφοράς βοήθειας για το σύνολο, ώστε να αποτελέσει το επόμενο εξελικτικό βήμα του είδους μας;

  Οι επιστήμονες φέρουν ως παράδειγμα την ιστορία του Ινδού βασιλιά Ασόκα. Ο Ασόκα ήταν ένας αιμοβόρος πρίγκιπας που πήρε τον θρόνο με τη βία, σκοτώνοντας τα 99 ετεροθαλή αδέλφια του. Μετέτρεψε το παλάτι σε ένα βασίλειο πόνου και βασανιστηρίων για όσους εναντιώνονταν στη θέλησή του. Στους πολέμους που έκανε με γειτονικές φυλές, διψασμένος για εξουσία, σφάγιαζε δίχως έλεος ακόμη και τα νεογέννητα βρέφη, ώσπου μια μέρα συναντήθηκε στο πεδίο της μάχης με έναν βουδιστή μοναχό. Ο μοναχός, χωρίς ίχνος φόβου για τον αιματοβαμμένο τύραννο, πήρε ένα νεκρό μωρό στα χέρια του και πήγε κοντά στον Ασόκα, λέγοντας : «Εσύ μεγαλοδύναμε βασιλιά που παίρνεις τόσες ψυχές με μια εντολή σου, δείξε μου τη δύναμή σου, δίνοντας ζωή έστω και σε έναν νεκρό». Ο Ασόκα σιώπησε στην αρχή και μετά από λίγο λύγισε, ξεσπώντας σε λυγμούς γιατί συνειδητοποίησε το μέγεθος της θηριωδίας του. Ο μοναχός είχε βρει την ευαίσθητη χορδή μιας σκληρόπετσης καρδιάς. Από εκείνη τη στιγμή ο Ασόκα εξελίχθηκε στον σημαντικότερο φιλάνθρωπο και μεταρρυθμιστή που γνώρισε η Ινδία.

  Η ιστορία αυτή μας διδάσκει εμφανέστατα πως η ενσυναίσθηση για τον μακρινό συνάνθρωπο έγκειται στην εκπαίδευση της ανθρώπινης ψυχής. Νοιάζεσαι όταν έχεις τα κατάλληλα ερεθίσματα και πράττεις με την καρδιά, ανεξάρτητα από τις συνήθειες του γενετικού κώδικα, όταν νιώσεις τη σύνδεση στο συναισθηματικό δίκτυο που ενώνει αόρατα όλους τους ανθρώπους. Το μυστικό είναι να νιώσεις αυτή τη σύνδεση!

  Η ναυαγοσωστική είναι ένα ενδεικτικό και πρόσφορο ερέθισμα που εγείρει την ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο, καθώς με τη συνεχή εξάσκηση ψυχής και συναισθημάτων, νοείται ως συγγενής, κάθε συνάνθρωπος που βρίσκεται σε επικείμενο κίνδυνο πνιγμού.

  Συνδέσου στο αόρατο συναισθηματικό δίκτυο της ενσυναίσθησης και νιώσε την ένωση και τη ζεστασιά που προσφέρει η πανανθρώπινη οικογένεια.

Όταν το «εγώ» γίνει «εμείς» θα ξεκινήσει η εποχή μιας ιστορικής εξελικτικής αλλαγής, που δε θα βασίζεται στη γενετική μας ανάπτυξη, αλλά στο μεγαλείο της ψυχής!

Πράξε με την καρδιά!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου, αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό!

Ο κρίκος της εξέλιξης

 Όσο η γραμμή του χρόνου προχωρά, ο άνθρωπος αναζητά την ελπίδα, ώστε να αναδυθεί από τα θεοσκότεινα βάθη του παρελθόντος στην προοπτική μιας καλύτερης εκδοχής. Κάθε ανθρώπινη ζωή, κάθε νέα γενιά αντιπροσωπεύει στο πέρασμα του χρόνου, τον συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα της εξέλιξης του είδους μας. Ένα γενναίο βήμα στην επανάσταση του ζώου που εξανθρωπίστηκε. Ένας ύμνος στο συναίσθημα και στο πνεύμα! Η πρόοδος του νου στις τέχνες και στον πολιτισμό, η άνοδος στο ανώτερο στασίδι της κοσμικής αγάπης που θα αποτυπωθεί στο άγραφο ημερολόγιο του μέλλοντος. Εκεί φωλιάζει η ελπίδα. Στο άγνωστο. Σε αυτό που δεν έχει ακόμη γραφτεί...

  Είναι μια ευκαιρία για να γίνεις καλύτερος! Να τιμήσεις την ύπαρξή σου ,αποκαλύπτοντας τις αρετές της καρδιάς σου. Ακόμη μια λευκή σελίδα για να γεμίσεις με αγάπη τον ουρανό και το χώμα που σου έδωσε πνοή. 

  Είσαι ο κρίκος της εξέλιξης. Ο σκοπός σου είναι να παραδώσεις τη σκυτάλη του χρόνου και τα δεδομένα που μεταφέρει αέναα η χάρη του φωτός. Πολέμησε τον παλιό σου εαυτό και δημιούργησε ένα φωτεινό μέλλον. 

Καλή και φωτισμένη χρονιά!!!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

               

         "Ονειρεμένη προσευχή"- Κ.Παλαμάς

Χριστέ μου, κράτα με μακριά
απ’ τις κακίες  του κόσμου,

Στην φάτνη βρέφος, όσο ζω
να σε λατρεύω δως μου.

Κι όσο θα ‘ρθει από Σε σταλτός
ο χάρος να με πάρει,

κάμε συ, βρέφος, να σταθώ
μπροστά στη θεία Σου χάρη.

Και κάμε λόγια τα έργα μου
σαν των αγρών τα κρίνα,
προφητικά, φεγγοβόλα
κάμε τα σαν εκείνα,
της νύκτας των απλών βοσκών.

Γεννιόσουν και γρηκούσαν.

Τους ουρανούς ολάνοικτους
που σε δοξολογούσαν.

Καλές γιορτές μακρία από την κακία του κόσμου.

Το βέλος του χρόνου και το πεπρωμένο των υλικών σωμάτων

   Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως εξαιτίας της μεγάλης έκρηξης και της διαστολής του Σύμπαντος, η ροή του χρόνου βαίνει μονάχα προς μια κατεύθυνση. Αποκλειστικά προς το μέλλον. Για να υπάρχει η νοήμων ζωή, πρέπει να ακολουθήσει το θερμοδυναμικό βέλος του χρόνου. Ο άνθρωπος λοιπόν, ως υλικό μέρος της εξελικτικής πορείας και της εντροπίας του σύμπαντος, κινείται στον χρόνο μόνο προς τα εμπρός και ποτέ προς τα πίσω.

  Αν και οι εξισώσεις των επιστημόνων μπορούν να αντιστρέψουν με τις πράξεις στο χαρτί μια κατάσταση, από το παρόν στο παρελθόν, στην πραγματική ζωή όταν ένα ποτήρι γίνει θρύψαλα δεν μπορεί να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση. Αυτό συμβαίνει για να υπάρχει μια συνοχή και μια λογική συνέχεια των πραγμάτων, ώστε να είναι δυνατή μια φυσιολογική εξέλιξη των Πάντων. Ένα όριο της φύσης, για να μην αντιστρέφονται κατά το δοκούν οι καταστάσεις και δημιουργηθεί χάος και παραλογισμός. Δεν επιτρέπονται πισωγυρίσματα στη φυσική εξέλιξη της ύλης.
  Στην καθημερινότητα, η μη αναστροφή των γεγονότων γίνεται εντονότερα αντιληπτή, όταν χάνουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο ή συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν. Υπάρχει τρόπος να αντιστραφεί μια άσχημη εξέλιξη; Μπορεί, μόνο αν προβλεφθεί πριν συμβεί. Είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή μια διαδικασία που μπορεί να εφαρμοστεί στην πραγματικότητα; Η προνοητικότητα, η λογική σκέψη, η διορατικότητα, η γνώση, η προσοχή και ο σεβασμός στην ευθραυστότητα των υλικών σωμάτων μπορεί να αναστρέψει την πιθανότητα μιας δυσμενούς τραυματικής εξέλιξης.
  Μπορεί ο χρόνος να μην γυρίζει πίσω και το βέλος να δείχνει την πορεία προς τον θάνατο, όμως πριν την πλήρη ανυπαρξία του θανάτου, υπάρχει η θερμοδυναμική ενέργεια της ζωής που με τον σώφρονα λογισμό και λίγη θεία τύχη, μας βοηθά να προχωράμε με ασφάλεια χέρι-χέρι με τους φυσικούς νόμους με τους οποίους είμαστε ισόβια δεμένοι.
  Οδηγείτε προσεκτικά και ενεργείτε με σύνεση, ακολουθώντας το βέλος του χρόνου! Προσοχή!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

«Ο αθλητής του συμβάντος» Ο φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ και ο ηθικός εμπειρισμός στη ναυαγοσωστική.

  

Για τους μαθητές μας

  Κάποτε, ο φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ, αναρωτήθηκε αν ένας άνθρωπος είναι ικανός να πλησιάσει την αλήθεια μόνο με τη γνώση ή αν μπορεί να φτάσει στην αλήθεια, διαμέσου της σκληρής δουλειάς και της προσωπικής άσκησης. Άραγε το σωκρατικό «Γνώθι Σαυτόν», μπορεί να επέλθει μέσω της ηθικότητας της εμπειρίας; Μπορεί η εμπειρία να είναι το αντικείμενο, που πλαισιωμένο από τους ηθικούς κώδικες συμπεριφοράς και τη συνεχή πρακτική, να οδηγήσει στη βελτίωση του υποκειμένου, δλδ, του ανθρώπου;

  Το «συμβάν» αναφέρεται ως η αφορμή και το στοιχείο που ωθεί τον άνθρωπο στην ηθική επιλογή και στην ηθική συνείδηση, εφόσον κάποιος έχει εξασκηθεί στην αντιμετώπισή του. Στην Αθλητική Ναυαγοσωστική και γενικότερα στους φορείς που ασχολούνται ευρύτερα με την αντιμετώπιση συμβάντων, όπου απαιτούνται διασωστικοί χειρισμοί, χρειάζεται η εξάσκηση των γνώσεων μέσω του εμπειρισμού, ώστε να ασκηθεί ο ναυαγοσώστης-διασώστης στη διαχείριση περιστατικών που θα αποφέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

  Η Αθλητική Ναυαγοσωστική, προσφέρει τη δυνατότητα άσκησης ενός υποκειμένου στον εμπειρισμό, χάρη στην ρεαλιστικότητα των αγωνισμάτων, προτού κληθεί ο ναυαγοσώστης να επέμβει στο αληθινό συμβάν πνιγμού. Ένας προσομοιωτής των πραγματικών περιστατικών.

  Ο αθλητής ναυαγοσώστης γίνεται ο αθλητής του συμβάντος και γνωρίζει τον εαυτό του και τις δυνατότητές του, πριν την επαφή με το θύμα πνιγμού. Αν ζούσε ο συμπαθής φιλόσοφος, Μισέλ Φουκώ, σίγουρα θα χαρακτήριζε την Αθλητική Ναυαγοσωστική, ένα καλό παράδειγμα των ευγενών λογισμών του περί ηθικού εμπειρισμού.

  Σκέψου, λοιπόν, πως δεν είσαι μόνο ένας αθλούμενος ναυαγοσώστης, αλλά ένας αθλητής του συμβάντος!

  Συνέχισε να κολυμπάς και ν’ αγωνίζεσαι!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ακόμη γράφω για τ' όνειρό μου. Έναν καλύτερο κόσμο...

Τα βιβλία είναι ένα είδος ανταλλαγής απόψεων με καλλιτεχνική ύφανση, σε μια διαδικασία σιωπηλής επικοινωνίας. Το νέο μου βιβλίο φιλοδοξεί να σας εμπνεύσει ώστε να μείνετε "λευκοί" σε έναν μαύρο κόσμο. Θα ήμουν ευτυχής αν τα λόγια μου, αγγίξουν την καρδιά σας.

Ευχαριστώ.

https://www.lulu.com/en/en/shop/%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%88%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%AC/%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%8C-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF/paperback/product-1mmkw7j5.html

Αθλητική Ναυαγοσωστική με πανεπιστημιακή ταυτότητα. Ηχηρή νότα μιας αισιόδοξης μελωδίας.

Συγχαρητήρια σε όλους τους φοιτητές!

 Ο λόγος που ασχολήθηκα με την Αθλητική Ναυαγοσωστική είναι γιατί το άθλημα αυτό πραγματεύεται τα δύο ιδανικά που πρεσβεύω στη ζωή μου. Την ευγενή άμιλλα του αθλητισμού και το αγαθό της διάσωσης της ανθρώπινης ζωής. Στην Αθλητική Ναυαγοσωστική αυτά τα δύο συνδυάζονται με τόσο εύλογο τρόπο που δικαίως μπορούμε να πούμε ότι γαλουχούν έναν δυναμικό ναυαγοσώστη. Η αγωγή του αθλητή συναντά τις αξίες της διάσωσης.

 Ο πιο σημαντικός χώρος εκπαίδευσης της ΑθΝα στην Ελλάδα είναι η Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί, ένα αξιόλογο φυτώριο σπουδαστών αναπτύσσει σε ακαδημαϊκό επίπεδο τις τεχνικές και τη δυναμική που συμβάλλουν στην προστασία της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας στο νερό.

  Με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη τιμή ανέλαβα τον ρόλο του Κριτή στους πανεπιστημιακούς αγώνες που διεξήχθησαν στο κολυμβητήριο του ΤΕΦΑΑ την 21^η Απριλίου. Είχα την ευκαιρία να χρονομετρήσω τις επιδόσεις τους αλλά και να παρακολουθήσω το επίπεδο τεχνικής και κατανόησης των κανονισμών των αγωνισμάτων.

  Οι εντυπώσεις που αποκόμισα από αυτήν την διοργάνωση είναι άριστες με ένα αίσθημα ελπιδοφόρας κατάνυξης. Είδα παιδιά με ήθος και ιδανικά που αγαπούν αυτό με το οποίο καταπιάνονται και εκπαιδεύονται με πρωτόγνωρο ενθουσιασμό στα αγωνίσματα που προωθούν την εφαρμοσμένη ναυαγοσωστική. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το πάθος με το οποίο ακολουθούσαν τους κανονισμούς προάγοντας συνάμα και το πολύτιμο ιδανικό του Ευ Αγωνίζεσθαι. Φάνηκε με αυτό η εμπειρία που αποκόμισαν με την πρόσφατη συμμετοχή τους στη βρετανική πανεπιστημιάδα.

  Η επίδοσή τους σε όλα τα αγωνίσματα ήταν εξαιρετική, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή τους στη ρεαλιστικότατη επίδειξη σεναρίου διάσωσης ναυαγών με life raft και χρήση εξοπλισμού θαλάσσιας επιβίωσης αλλά και εφαρμογή πρώτων βοηθειών (ΚΑΡΠΑ, αντιμετώπιση υποθερμίας). Σημαντικότατη εντύπωση μου έκανε ο σεβασμός στην επιτροπή και στους Κριτές αλλά και η σοβαρότητά τους κατά τη διάρκεια των αγώνων.

  Οι αγώνες ήταν άριστα οργανωμένοι και οφείλω να συγχαρώ τους υπεύθυνους για την παροχή διασωστικού εξοπλισμού αλλά και τους καθηγητές που συνέβαλαν για την οργάνωση του σεναρίου διάσωσης και την καλή φυσική κατάσταση των φοιτητών τους.

  Όλη αυτή η προσπάθεια μοιάζει σαν μια ηχηρή νότα από μια αισιόδοξη μελωδία. Είναι όμορφο να παρακολουθείς και να συμμετέχεις σε κάτι τόσο αξιόλογο που έχει να κάνει με τη νέα γενιά που φέρει στους ώμους της τις προσδοκίες του μέλλοντος. Οι καιροί είναι χαλεποί και τα νέα παιδιά λοιδορούνται από άσχημα πρότυπα και μεταλλαγμένες ηθικές αξίες. Η ΑθΝα  είναι ένα όχημα που μεταφέρει τους νέους με επαρκείς αποσκευές στον δρόμο της ορθής εξέλιξης και όταν μάλιστα παίρνει και ακαδημαϊκές διαστάσεις, το αποτέλεσμα θα είναι οι θαυμαστοί αγώνες που έγιναν στο κολυμβητήριο του ΤΕΦΑΑ.

  Εύχομαι να επαναληφθούν σύντομα με την ίδια επιτυχία και να είμαστε παρόντες, ώστε να θαυμάσουμε την πολλά υποσχόμενη πανεπιστημιακή ομάδα του ΤΕΦΑΑ.

Συγχαρητήρια! Θα είμαστε δίπλα σας σε όλες τις μελλοντικές διοργανώσεις!!!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ιστορίες αγάπης...

 Η πρώτη μου βιβλιοκριτική από ένα αξιόλογο σάιτ. Να σε αγαπούν επειδή βγάζεις την ψυχή σου στο χαρτί.. είναι συναίσθημα ανεκτίμητης αξίας! Ευχαριστώ Νατάσσα Ευαγγέλου!

 https://nemoalter.wordpress.com/2018/10/03/readathon-2018-no-16/

Διαβούλευση για το Προεδρικό Διάταγμα ναυαγοσωστικής

Αγαπητοί φίλοι, σήμερα έλαβα απάντηση από τη Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας για την επιστολή διαμαρτυρίας που είχα στείλει τον Μάιο για το ΠΔ ναυαγοσωστικής, που δεν προβλέπει στις διατάξεις του τη διδασκαλία και κατ' επέκταση εφαρμογή Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης σε ανήλικα θύματα πνιγμού από τους ναυαγοσώστες. Η απάντηση όπως θα διαπιστώσετε είναι άκρως ασαφής και στάλθηκε μόνο για τυπικούς λόγους.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ! Μπείτε στο παρακάτω link και γράψτε ένα σχόλιο, υποστηρίζοντας τη σημαντικότητα αυτής της δεξιότητας που σώζει ζωές! Αγωνιζόμαστε για την ασφάλεια των παιδιών μας και των παιδιών σας! Είναι σημαντικό να ακουστούν πολλές φωνές για να ξυπνήσουν οι υπεύθυνοι. Βοηθήστε μας για να μπορούμε να σώσουμε τα παιδιά σας! Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

lifeguardlaw.blogspot.com/2018/09/blog-post.html?m=1

                

                           

Homo Luminous

"Φαντάσου ο σκοπός της ζωής να ήταν η ευτυχία σου 

και μόνο-τότε η ζωή γίνεται κάτι ωμό και αναίσθητο. 

Αγκάλιασε τη σοφία της ανθρωπότητας. 

Υπηρέτησε τη δύναμη που σε έστειλε στον κόσμο."

Λέων Τολστόι

   Βλέπω συχνά ένα όμορφο όνειρο! Ονειρεύομαι πως ταξιδεύω στο μέλλον και συναντώ τους ανθρώπους που αγάπησαν τ' αστέρια... Τους απογόνους των σημερινών ανθρώπων... Εκείνους που φωτίσαν το πνεύμα τους, ακολουθώντας τη ρότα της εξέλιξης και βγήκαν νικητές αναδυόμενοι από τα θεοσκότεινα βάθη των λαθών τους. 

  Είναι τόσο λαμπροί που δεν μπορώ να τους κοιτάξω στα μάτια! Μοιάζουν σαν εξωγήινοι αλλά είναι άνθρωποι... Είναι οι γιοι και οι κόρες μου! Μεταφέρουν το DNA μου, μα εξελίχθηκαν με τόση σοφία κι εκλαμπρότητα που το καθάριο φως τους τυλίγεται σαν εκτυφλωτική αύρα γύρω από την αγγελική υπόστασή τους! Είναι πανέμορφοι! Ζουν αρμονικά και το πνεύμα τους φωτοβολεί σε ολόκληρη την πλάση! Είμαι τόσο περήφανη που είμαι πρόγονή τους... Τους κοιτάζω με καμάρι σαν ταπεινή χαζογιαγιά και συνειδητοποιώ πως τα εγγόνια μου κατέκτησαν τα μυστικά του Σύμπαντος. Είδαν την αίγλη των αστέρων και αρίστευσαν στις εξετάσεις τους. Τους αγκαλιάζω στοργικά και τους αγαπώ με τόση αγάπη που δε φοβάμαι πια τον θάνατο, γιατί ξέρω πως είδα ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει στον πλανήτη. 

 Τ' όνειρό μου είναι ένα στιγμιαίο κοίταγμα στο μέλλον που ξεχυλίζει από ένα αίσθημα πληρότητας. Μια νυχτερινή ευχή που αναμένει με λαχταρά να βιώσει μια μεταφυσική πνευματική κυριαρχία. Είναι το τέλος της αναζήτησης! Η καρδιά όλων των θαυμαστών ανακαλύψεων! Μόνο να μπορούσα να ταξιδέψω 1.000 χρόνια μπροστά στον χρόνο, για να θαυμάσω τον Homo Luminous! Το παιδί των αστεριών που νίκησε την ύλη και ασπάστηκε την ομορφιά του πνεύματος και την επάρκεια της καλοσύνης.

  Τ'  όνειρό μου τελειώνει με την ακρόαση μιας γλυκιάς μελωδίας... Αφήνω πίσω μου τα παιδιά της φωτεινής Γης και επιστρέφω στον χρόνο που μου δόθηκε. Πρέπει να δείξω τις εικόνες απ' το μέλλον στους ανθρώπους, ώστε να δουν πόσο λαμπρά μπορούν να γίνουν τα παιδιά τους, για να σωθεί ο κόσμος!

  Δε θα σταματήσω ποτέ να ονειρεύομαι τον Homo Luminous... Θα κοιτάζω πάντοτε μπροστά και δε θα γυρίζω τη ματιά μου πίσω... Έτσι θα  αισθάνομαι ένας περήφανος γονιός κι όχι ένα αποτυχημένο παιδί... Μόνο έτσι θα φτάσω στο Φως!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Τα ίχνη στο φεγγαρόφωτο και η μοναχική αυγή

"Ένας ονειροπόλος είναι κάποιος που μπορεί να

  βρει τον δρόμο του στο φεγγαρόφωτο και να δει 

  την αυγή πριν από τον υπόλοιπο κόσμο."

  Όσκαρ Γουάιλντ

 Πάντοτε θα υπάρχει ένας δρόμος λουσμένος με φεγγαρόφωτο γι' αυτούς που θα τον αναζητήσουν. Ένας δρόμος διαφυγής από τον κόσμο των ανθρώπων. Ένα απομονωμένο σημείο στον ορίζοντα μακριά από τις μαύρες μέρες που διανύει η ανθρώπινη εξέλιξη.

  Δόξα τω Θεώ μπορώ ακόμη να χαθώ σε ένα φανταστικό δάσος και να βρω τα ίχνη μου στο φως του φεγγαριού! Δόξα τω Θεώ μπορώ ακόμη να γίνω ένα με τη φύση και να θαυμάσω την αυγή από μια μοναχική βουνοκορφή. Έτσι βρίσκω το κουράγιο να επιστρέφω στις πολιτείες και να δίνω μάχη με τις συνήθειες των ανθρώπων. Με τη δύναμη της ενόρασης και με σύμμαχο την ομορφιά που πήρα στις αποσκευές μου, μπορώ να αντικρίσω την ασχήμια τους. Κλείνω τα μάτια μου τα βράδια και βλέπω τα ίχνη μου στο φεγγαρόφωτο. Θα τα ακολουθήσω ξανά σύντομα, όταν θα έχω ανάγκη να απομακρυνθώ από τη δυσοσμία των πόλεων και να ξεκουραστώ από τη βασανιστική συμβίωση.

  Δόξα τω Θεώ υπάρχει ένα μέρος να με δεχτεί γι' αυτό που είμαι...

  Ευτυχώς που ονειροπολώ κι ας πέφτω κάθε τόσο με ορμή από τα σύννεφα...

  Καλό χειμώνα! 

  Καλή επιστροφή στην πραγματικότητα...

"Αν δε στηρίξεις το ένα πόδι σου έξω από τη Γη...

  ποτέ σου δε θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της"

  Οδυσσέας Ελύτης

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Με τη λάμψη της θάλασσας

"Να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα

  έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα

  δελφίνια" 

  Οδυσσέας Ελύτης

 Εύχομαι καλό καλοκαίρι σε αυτούς που εκτιμούν την ομορφιά της θάλασσας και αποτραβιούνται από την ασχήμια, αναζητώντας την όαση ενός άλλου κόσμου στον οποίο βασιλεύει η γαλήνη!

  Σας εύχομαι χαρούμενες και ξέγνοιαστες διακοπές με υγεία.

  Καλή ξεκούραση!

Wildfire στα οπίσθια του Ξενοκράτη

                               

   Τραγωδία στο Μάτι

Πολλοί λένε πως δεν είναι ώρα για κριτική και για απόδοση ευθυνών... Πώς να μην μιλήσεις όμως όταν όλα δείχνουν τον ένοχο; Ποιος φταίει για την τραγωδία; Η έλλειψη συντονισμού και το ανύπαρκτο σχέδιο Ξενοκράτης. 

Κάποτε πίστευα πως υπηρετούσα έναν ιερό σκοπό. Η συμμετοχή μου στην εκπαίδευση για την προστασία των πολιτών με διαβεβαίωνε και με γέμιζε με ελπίδα πως θα έπαιρνε σάρκα και οστά με την εφαρμογή όσων είχα διδαχθεί. Ασκήσεις, σχεδιασμοί, μελέτες, εκπαιδεύσεις και μεγάλες προσδοκίες! Κονδύλια που δόθηκαν με σκοπό τον σχεδιασμό του συντονιστικού οργάνου πολιτικής προστασίας με κωδική ονομασία "Ξενοκράτης"! Πόσο περήφανη ένιωθα όταν συμμετείχα σε ασκήσεις ετοιμότητας με το διακριτικό της Π.Π στο στήθος. Τώρα ντρέπομαι που έχω την ικανότητα να γνωρίζω τι έφταιξε... Να ξέρω πως όλα αυτά έγιναν γιατί ο Ξενοκράτης είναι μόνο στα χαρτιά... Δεν εφαρμόστηκε ούτε στο φάσμα της πρόληψης-εκκένωσης οικισμών, ούτε στην αντιμετώπιση της καταστροφής... πόσο μάλλον του συντονισμού δυνάμεων και φορέων. Δεν ελπίζω μετά από αυτά που είδα ούτε στο στάδιο της οργανωμένης αποκατάστασης... 

Με αυτή τη φωτιά αποκαλύφθηκε ότι ο Ξενοκράτης είναι ένα σχέδιο φάντασμα, όπως μια ανώνυμη εταιρεία που υπάρχει μόνο στα χαρτιά... Όσοι ακόμα πιστεύουν πως υπάρχει μέριμνα από την πολιτεία θα σας πω πως η μόνη ελπίδα που ξεπηδά από τη φονική φωτιά είναι το ανθρώπινο φιλότιμο το οποίο γεννιέται από τον ανθρώπινο πόνο. Το ενδιαφέρον του ανθρώπου για τον συνάνθρωπο είναι η μοναδική προστασία μας. Το χέρι του διπλανού που θα βρεθεί δίπλα σου και θα σε βοηθήσει. Μην περιμένετε από την Πολιτεία! Είναι κατεστραμμένη πιο πολύ και από τα σπίτια σας... 

Κουράγιο στους πονεμένους συνανθρώπους μας, θύματα και συγγενείς, άστεγους και τραυματίες. Καλό Παράδεισο στους αδικημένους...

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Το χρέος του δυνατού

Καθοδήγηση… Είναι η πλεύση χωρίς επιστροφή… Ένα τρυφερό άγγιγμα στον ώμο και μια γλυκιά παρότρυνση αρκούν για να σηκώσουν την άγκυρα και να ωθήσουν την προπέλα της καρδιάς για τα λιμάνια της ευχαρίστησης. Κανένας δε γεννιέται καπετάνιος… Κανείς δε γεννιέται με σκοπό να πνίξει στα βαθιά την αξιοπρέπεια των άλλων, αν έχει χαράξει από μικρός τη ρότα του, έχοντας στο πηδάλιο την ευαισθησία για να προσεγγίζει τις καρδιές των συνανθρώπων του.

Βλέπω παιδιά να χλευάζουν συνομηλίκους τους. Βλέπω ενήλικες να φέρονται βάναυσα στους συνανθρώπους τους δίχως ίχνος σεβασμού και ευγένειας. Βλέπω «δυνατούς» να αποφεύγουν «προβληματικούς-αδύναμους» σαν να νοσούν από κάποια μολυσματική ασθένεια… Βλέπω εκείνους που γεννήθηκαν με νοητικά και κινητικά προβλήματα, εκείνους που η μοίρα τους σφραγίστηκε με τη γέννησή τους από το χρώμα του δέρματος τους κι από τη φυλετική τους καταγωγή. Βλέπω την αδικία των ανθρώπων να κατακρεουργεί έναν δίκαιο και μεγαλειώδη κόσμο με την αδυναμία των «δυνατών» να καθοδηγήσουν σωστά τη σκέψη τους.

Ποιος ονομάζεται δυνατός; Σίγουρα όχι αυτός που βασανίζει τον αδύναμο. Δυνατός είναι αυτός που ευλογήθηκε από το μαγικό ραβδί της τύχης. Τυχερός γιατί είναι υγιής, έξυπνος και «φυσιολογικός». Προικισμένος από τη φύση με το χάρισμα της ορθής σκέψης.

Αν νιώθεις πως ανήκεις στην κατηγορία των δυνατών, έχεις μια εξαιρετική αποστολή να υλοποιήσεις. Το χρέος του δυνατού ορίζει να βοηθάς και να σέβεσαι τους αδύναμους, αυτούς που δεν έχει ευνοήσει τόσο πολύ η τύχη, ανακαλύπτοντας μέσα από τις αδυναμίες τους την αρετή που σου δόθηκε από τη μητέρα φύση.

Καθοδήγησε τα παιδιά σου να ακολουθήσουν τα χνάρια της αγάπης, αναγνωρίζοντας στη διαφορετικότητα των αδύναμων το χρέος των δυνατών, χωρίς να αναζητούν επιβεβαίωση της δύναμής τους, πληγώνοντας τις ψυχές των άλλων.

Μάθε τους πως η ανωτερότητά τους δεν αφορά τη σύγκρισή τους με έναν αδύναμο ή άτυχο άνθρωπο, αλλά στηρίζεται στη μεγαλοψυχία τους να αποδέχονται τις αδυναμίες των συνανθρώπων τους. Ο κόσμος δε χρειάζεται νταήδες, αλλά πανέμορφους σούπερ ήρωες άλλοτε να πλαισιώνουν και άλλοτε να κυριαρχούν, συμβαδίζοντας στο πλευρό των αδυνάτων. Ως ένας άλλος Ρομπέν των Δασών, ως μια άλλη μητέρα Τερέζα, σαν ήρωες παιδικού παραμυθιού κι όχι σαν τέρατα που ξεπηδούν από τον βούρκο.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να δείξεις στα παιδιά σου το χρέος τους στην ανθρωπότητα. Δείξε τους την ομορφιά, για να μην υπηρετήσουν την ασχήμια.

Καθοδήγησέ τα στον δρόμο που οδηγεί στα θαύματα!

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Ανοιχτή επιστολή στον Υπουργό Ναυτιλίας για τις παραλείψεις στο ΠΔ 31/2018

Απεστάλη σήμερα στο Υπουργείο Ναυτιλίας, στη Λιμενική Αστυνομία και στα ΜΜΕ η επιστολή μου προς τον Υπουργό για τη μη προβλεπόμενη από το ΠΔ 31/2018 εφαρμογή χειρισμού Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης σε ανήλικα θύματα πνιγμού.

Παρακαλώ διαβάστε τη και προωθήστε τη κι εσείς. Αφορά την ασφάλεια των παιδιών σας και την προστασία όσων ασχολούνται με τη διάσωση στο νερό.

                           

Ανοικτή Επιστολή προς τον Υπουργό Ναυτιλίας: Το Π.Δ 31/2018 αφήνει απροστάτευτα τα παιδιά και έκθετο τον ναυαγοσώστη στις συνέπειες του άρθρου 16 για παράλειψη βοήθειας προσώπων σε κίνδυνο.

Αγαπητέ κ. Κουρουμπλή

  Ως Ναυαγοσώστρια και Εκπαιδεύτρια Βασικής Υποστήριξης Ζωής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αναζωογόνησης (ERC), γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο σημαντική είναι η γνώση και η διδασκαλία της καρδιο-πνευμονικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ). Μια ανεκτίμητη δεξιότητα που σώζει ζωές και αναδεικνύει τους ανανήπτες σε ήρωες, προσφέροντας στα θύματα πνιγμού και καρδιακής ανακοπής τον πολύτιμο χρόνο για να διατηρηθούν τα ζωτικά τους όργανα εν ζωή, μέχρι να φτάσει στον χώρο του συμβάντος προνοσοκομειακή βοήθεια. Αρκούν 4′ χωρίς οξυγόνωση του εγκεφάλου για να επέλθει ο θάνατος σε έναν άνθρωπο που έχει σταματήσει η καρδιά του από πνιγμό ή παθολογικά αίτια. Η άμεση επέμβαση και η προσφορά ΚΑΡΠΑ από ναυαγοσώστη/ανανήπτη, θα δώσει την ευκαιρία και τη σωτήρια ανάσα σε έναν απνοϊκό να παραμείνει στη ζωή ή και να επανέλθει ο καρδιακός ρυθμός, έπειτα από κοιλιακή μαρμαρυγή. Όσοι έχουν διδαχθεί, διδάξει και εφαρμόσει επιτυχώς αυτή την θαυματουργή δεξιότητα, έχουν νιώσει την ευεργετική παρέμβασή της στην εξέλιξη της ζωής σε κίνδυνο όταν συναντάται καρδιακή ανακοπή. Πολλοί έχουμε γίνει μάρτυρες μικρών καθημερινών «θαυμάτων» κάνοντας χρήση των γνώσεων μας, ευγνωμονώντας για την εκπαίδευση που λάβαμε, ώστε να μπορούμε να δώσουμε ελπίδα στους συνανθρώπους μας.

Τι γίνεται όμως όταν η πολιτεία δεν αναγνωρίζει την καταιγιστική σπουδαιότητα μιας τέτοιας σωτήριας παρέμβασης και με την επίσημη νομοθεσία του κράτους καθιστά μη προβλεπόμενη και ως εκ τούτου μη αναγκαία μια τέτοια σημαντική παροχή;

Το νέο ΠΔ 31/2018 για τη ναυαγοσωστική που φέρει την υπογραφή σας, αφήνει ασαφές και παραλειπόμενο το πεδίο που ορίζει την παροχή ΚΑΡΠΑ σε ανήλικους λουόμενους που γίνονται θύματα πνιγμού. Οι σχολές οφείλουν να διαθέτουν μόνο 1 πρόπλασμα ενηλίκου και 1 βρέφους ανά 15 υποψηφίους (αναλογία ανεπαρκή για ποιοτική διδασκαλία, αφού βάση του ERC, για αυτό τον αριθμό υποψηφίων έπρεπε να προβλέπονται τουλάχιστον 3 προπλάσματα σε κάθε ηλικιακή ομάδα). Δεν αναφέρεται και δεν προβλέπεται μέριμνα εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση εφαρμογής ΚΑΡΠΑ σε παιδιά. Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να σώζει ένας ναυαγοσώστης ένα παιδί από τα κύματα και να μην υπάρχουν επίσημες οδηγίες, νομοθετικά θεωρημένες, που να προβλέπουν την ολοκλήρωση του καθήκοντός του μόλις βγει στη στεριά. Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 16 “Παράλειψη βοήθειας σε κινδυνεύοντα πρόσωπα” αναφέρει ότι: “Η Άδεια Ναυαγοσώστη μπορεί να αφαιρείται, με αιτιολογημένη Απόφαση της Λιμενικής Αρχής, σε περίπτωση καταδίκης του κατόχου της άδειας για το αδίκημα της παράλειψης λύτρωσης από οποιονδήποτε κίνδυνο ζωής (άρθρο 307 Ποινικού Κώδικα).” Γιατί αφήνονται ασαφή τόσο σημαντικά ζητήματα; Ο ναυαγοσώστης βρίσκεται στο νερό για να σώζει ζωές, διακινδυνεύοντας συχνά την δική του! Πώς είναι δυνατόν να αφήνεται νομικά απροστάτευτος για κάτι που αφορά άμεσα τα καθήκοντά του; Μην απορήσουμε αν τα «σκοτεινά σημεία» στο ΠΔ φέρουν σύγχυση στους ναυαγοσώστες που θα λειτουργούν με κομμένα φτερά, επιχειρώντας διασώσεις υπό καθεστώς αβεβαιότητας λόγω αξιοσημείωτων νομοθετικών παραλείψεων. Είναι σαν οι ζωές των παιδιών να ναυαγούν ανάμεσα στα κύματα μερικών γραμμών ενός χαρτιού που φέρει επίσημες υπογραφές από αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς να εξετάζονται ενδελεχώς και εξειδικευμένα για σημαντικές παραμέτρους που αφορούν την ασφάλεια της ζωής τους στο νερό.        

                   Κατόπιν τούτων, ερωτώ εσάς και τη Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας: 

1. Αν δεν προβλέπεται, είναι νόμιμο να μην διδαχθεί ο ναυαγοσώστης θάλασσας ΚΑΡΠΑ; 
2. Αν την εφαρμόσει ενώ δεν προβλέπεται στις υποχρεώσεις του, θα κατηγορηθεί από τους συγγενείς του θύματος για υπερβάλλον ζήλο; 
3. Αν δεν την εφαρμόσει και το θύμα καταλήξει, θα είναι υπόλογος για το αυτονόητο για παράληψη καθήκοντος (βάση του άρθρου 16); 
4. Υπάρχει νομική υποχρέωση για αυτή την τεχνική στον νόμο όταν δεν αναφέρεται ρητώς; 
5. Θα αναθεωρήσετε ρητά αυτή την διάταξη ορίζοντας ύπαρξη προπλασμάτων παιδιού για την διδασκαλία παιδιατρικής ανάνηψης με αναλογία τουλάχιστον 1 προπλάσματος παιδιού :6 υποψηφίους ναυαγοσώστες κατά τις οδηγίες του ERC; 

Παρακαλώ για τις απαντήσεις σας εντός διαστήματος 2 μηνών (βάση του άρθρου 4 του Ν. 2690/ 1999 ΚΔΔ), και επιφυλάσσομαι να προβώ σε νόμιμη ενέργεια κατά παντός υπευθύνου, για την προστασία του αγαθού της ασφάλειας των παιδιών μου και των επαγγελματικών δικαιωμάτων μου ως ναυαγοσώστρια.

Με εκτίμηση

Ελένη Ψαρρά

Πιστοποιημένη Ναυαγοσώστρια

Εκπαιδεύτρια BLS-ERC

PHTLS Provider

                    

http://www.pireaspiraeus.com/%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C-%CE%BD%CE%B1%CF%85/

https://ansarwnikos.wordpress.com/2018/05/24/%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C-%CE%BD%CE%B1%CF%85/

https://www.ebdomi.com/eidiseis-nea/13911-swthria-paremvasi-sth-nauagwsistikh-menei-ektos-proedrikou-diatagmatos.html

Όταν σου λένε "δεν μπορείς"

  

"Κανείς δε γεννιέται πολεμιστής.
 Επιλέγεις να γίνεις όταν δε μένεις άπραγος,
 όταν δε συμβιβάζεσαι κι όταν σηκώνεσαι
 όταν σε ρίχνουν στο χώμα"

Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανώριμων ανθρώπων να μειώνουν τους συνανθρώπους τους για να αναδείξουν τις δικές τους ιδιότητες. Είναι σύνηθες φαινόμενο να «επιτίθενται» στους άλλους χρησιμοποιώντας τη φράση «δεν μπορείς»… Μια δολοφονική συμπεριφορά που σκοτώνει την ελπίδα, την πίστη και τη δύναμη αυτών που την αποδέχονται. Πολλοί από αυτούς χάνουν την αυτοπεποίθησή τους με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν την προσπάθεια και να βυθίζονται στην πεποίθηση της ψευδούς ανικανότητας. Τα όνειρά τους καταρρέουν και αλλάζουν προσανατολισμό, απομακρύνοντας τις επιθυμίες τους από την επιδίωξη της επιτυχίας. 

Όταν σου λένε «δεν μπορείς» να μην το αποδέχεσαι… Τι ξέρουν εκείνοι από το σθένος που κρύβεις στην ψυχή σου; Ποιοι είναι αυτοί που θα βάλουν όρια και απαγορευτικά στον δρόμο σου, αποτρέποντάς σε από την ευχαρίστηση να δοκιμάσεις το μέτρο των δυνατοτήτων σου; 

Γίνε ο πολεμιστής που δε θα συμβιβάζεται και δε θα επηρεάζεται από τους ρεαλιστές που έμαθαν μόνο να υπολογίζουν χωρίς να ονειρεύονται. Μπορείς να πετύχεις οτιδήποτε στοχαστείς, όταν αγωνίζεσαι σκληρά κι όταν πεισμώνεις, κοιτάζοντας κατάματα τον στόχο σου, κερδίζοντας ακόμη και τον θαυμασμό εκείνων που σε αμφισβήτησαν. 

Σε έναν κόσμο που έχουν συμβεί θαύματα, κάνε κι εσύ το δικό σου.. Δείξε στους ανθρώπους ότι η μίζερη νοοτροπία τους να αξιολογούν απόλυτα και αυστηρά τους άλλους, είναι μια λανθασμένη αντίληψη που σε κρατάει πίσω. Καταστρέφει το μέλλον και την εξέλιξή σου. 

Όταν σου λένε «δεν μπορείς» θα λες «θα προσπαθήσω» και αυτό θα είναι πιο πολύ από το τίποτα και μπορεί να γίνει περισσότερο απ’ όλα! Η κακεντρέχεια των ανθρώπων είναι ασήμαντη μπροστά στο μεγαλείο της ψυχή σου! Καλύτερα να είσαι γενναίος πολεμιστής παρά να μένεις άπραγος χωρίς να δοκιμάσεις πού μπορείς να φτάσεις και να αισθάνεσαι ανίκανος. Αν σε υποτιμήσουν να θυμάσαι πως δεν υπάρχει «δεν μπορώ». Υπάρχει «προσπαθώ και θα πετύχω!!!» 

Το λειτούργημα της διάσωσης αναδεικνύει έναν διασώστη σε πολεμιστή υπερνικώντας την άποψη αυτών που υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι συχνά αποτυγχάνουν. Όσοι είναι μαχητές-διασώστες έχοντας για όπλο τους τη συνεχή εξάσκηση των γνώσεών τους, αποδεικνύουν περίτρανα πως δεν υπάρχει «δεν μπορώ»…

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Συμπεριφορά διασώστη- Αξιοπρέπεια και Αρετή

"Αρκεί μια στιγμή για να γίνεις ήρωας, 

 αλλά χρειάζεται ολόκληρη ζωή για να 

 γίνεις αξιοπρεπής άνθρωπος"

  Μπριουλά Π.

Είναι στη φύση της υπηρεσίας του διασώστη κάποια ευλογημένη στιγμή να γίνει ήρωας, διασώζοντας τα θύματα που κινδυνεύουν, επαναφέροντάς τα στη ζωή με τις τεχνικές διάσωσης και της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης. 

Έχοντας βιώσει το μεγαλείο της διάσωσης ενός συνανθρώπου του, είναι γεγονός πως ο διασώστης θα υποστεί κάποιες εσωτερικές αλλαγές που άλλοτε καταλήγουν σε σταυροδρόμια εσωτερικής διερεύνησης για τη βελτίωση του χαρακτήρα του κι άλλοτε γίνονται η αφορμή να παρερμηνεύεται η ουσία και το μήνυμα του αγαθού της πράξης από τη ματαιοδοξία του. 

Κάθε άξιος άνθρωπος που θέλει να αποκαλείται διασώστης λόγω της δια βίου εκπαίδευσης και του συνεχούς εμπλουτισμού των γνώσεών του, θα πρέπει εξίσου να φέρει στα σωθικά του την ανάλογη ψυχική δύναμη και την εξαίρετη ποιότητα του χαρακτήρα του που θα πιστοποιείται από την καλοσύνη και την ευγενική συμπεριφορά. Δε νοείται να αγρυπνά για την ασφάλεια των συνανθρώπων του εν ώρα υπηρεσίας, σώζοντας ζωές όταν απαιτηθεί και στην προσωπική του ζωή να φέρεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να απαξιώνει την εικόνα και την αξία της επαγγελματικής του υπόστασης. π.χ Δε συνάδει από τη μία να σώνει ανθρώπους και από την άλλη να συμμετέχει σε διαπληκτισμούς και κοινωνικές αναταραχές, προκαλώντας τραυματισμούς. 

Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να συντροφεύουν έναν διασώστη είναι το ήθος, η ευγενική συμπεριφορά, η ταπεινότητα όταν συναντά τη δόξα και τις επευφημίες, εξαιτίας μιας διάσωσης, η ευπρέπεια και τα πολύτιμα εφόδια της ευαισθησίας και της λογικής, υποστηρίζοντας έτσι το μοντέλο ενός ανώτερου ανθρώπου που προσεγγίζει την Αρετή. Από μόνη της η ευάρεστη πράξη της διάσωσης αποτελεί το κίνητρο για την αναζήτηση όλων αυτών.

Μπορεί να γίνεις ήρωας μέσα σε μια στιγμή, όμως με τη σωστή καθοδήγηση και αποκωδικοποιώντας τα μηνύματα που ξεπηδούν από τις αξίες του λειτουργήματος του διασώστη, θα γίνεις ένας αξιοζήλευτος και αξιοπρεπής άνθρωπος. 

Δεν είναι μονάχα ένα επάγγελμα, είναι στάση ζωής…

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Οι ονειροπόλοι και το άλμα στ' αστέρια

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μερικοί ονειροπόλοι από μιαν άλλη διάσταση. Ήρθαν στη Γη για να ζήσουν μαζί με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι ήταν σκληροί και τους φέρονταν απαίσια. Οι επισκέπτες προσπάθησαν να τους δείξουν τον σωστό δρόμο, φανερώνοντας σε κάθε ευκαιρία την ευγενική τους καρδιά, μα οι άνθρωποι δεν ήθελαν να τη δουν και να τη νιώσουν. Οι ονειροπόλοι έβλεπαν τους ανθρώπους να ισοπεδώνουν τον κόσμο τους και γίνονταν μάρτυρες της ξέφρενης αυτοκαταστροφικής πορείας τους. 

Κάποιοι απ΄αυτούς λυπήθηκαν τόσο πολύ που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον κόσμο των ανθρώπων, κάνοντας το βίαιο άλμα στο θάνατο. Ένα άλμα από το μπαλκόνι του σπιτιού τους, ώστε να αισθανθούν για τελευταία φορά, απ΄το μεγάλο ύψος, τον αέρα της ελευθερίας, λίγο πριν η σφοδρή πτώση τούς απελευθερώσει ολοκληρωτικά από την αδυσώπητη απογοήτευση που στοίχειωνε την ευαίσθητη συνείδησή τους. Ο κόσμος βάφτηκε κατακόκκινος από τη σιωπηρή και μαρτυρική θυσία τους, αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να μη βλέπουν το αίμα που κυλούσε στα αυλάκια των πλακόστρωτων πεζοδρομίων. 

«Είναι άρρωστοι και τρελοί», έλεγαν κουνώντας πέρα δώθε τ’ αδειανό κεφάλι τους. «Είναι αδύναμοι και προβληματικοί» και ψέλλιζαν ένα άδικο «Κρίμα», ξεχνώντας μονομιάς τον βουβό πόνο που ξεφώνιζαν τα δυαλυμένα κορμιά των νεκρών ονειροπόλων. «Η ζωή συνεχίζεται και οι δυνατοί επιβιώνουν», ακουγόταν στις συζητήσεις των ανθρώπων με χροιά ψεύτικου συναισθήματος και μ’ αλαζονικό φιλοσοφικό ύφος. «Λυπηρό, αλλά δεν είναι δικό μας πρόβλημα», κατέληγαν. 

Οι υπόλοιποι ονειροπόλοι που παρακολουθούσαν τους δικούς τους να πέφτουν από τα μπαλκόνια του θανάτου, σκέφτηκαν να εκπαιδεύσουν την υπερβολική ευαισθησία τους, ώστε να μη χαραμιστούν στην κενότητα της θανατερής αβύσσου. Δεν θα σκλήραιναν την καρδιά τους να γίνουν σαν τους άψυχους και ανέκφραστους ανθρώπους, (έτσι κι αλλιώς αυτό ήταν αδύνατο), μα θα διασφάλιζαν την ακεραιότητά τους, μαθαίνοντας να διαχωρίζουν την ομορφιά από την ασχήμια που υπήρχε γύρω τους. 

Αποφάσισαν να κάνουν το άλμα στ΄αστέρια! Ήξεραν πως είναι διαφορετικοί για κάποιον ιδιαίτερο λόγο και βάλθηκαν να βρουν το κρυφό νόημα της ύπαρξής τους. «Γιατί να έρθουμε στη Γη να ζήσουμε μαζί με τους παράλογους ανθρώπους;» αναρωτιόντουσαν... 

Σύντομα κατάλαβαν πως ο κόσμος δεν ανήκε στους ανθρώπους, αλλά στην ομορφιά που τους πλαισίωνε. Πείσμωσαν και ήθελαν να πάνε ενάντια στην ασέβεια των ανεγκέφαλων ανθρώπων, θαυμάζοντας τα μυστήρια των ουρανών που ανέτειλαν και έδυαν κάθε μέρα μαζί με τις ζωές τους. Για κάθε έγκλημα των ανθρώπων, εκείνοι παρατηρούσαν έναν αστερισμό στο φόντο της λευκόχρυσης Πανσελήνου. Υμνούσαν τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος αφήνοντας την απεραντοσύνη να διαπεράσει τα κύτταρά τους, ξέροντας πια πως δημιουργήθηκαν για να αισθανθούν το ρίγος στη θέαση αυτών των ιερών στιγμών. Αγκάλιαζαν τα μεγαλοφυή θαύματα, ζώντας στον απόηχο της γαλήνης τους. Τα μάτια τους γέμιζαν με ομορφιά για να μπορούν να αποστρέφονται όταν αντίκριζαν την τερατώδη μορφή του ζωώδους ανθρώπινου ενστίκτου. 

Έγιναν οι γενναίοι ήρωες με την ευγενική καρδιά που βρήκαν το δίκαιο να κοιμάται κάτω από το άδικο των γήινων όντων. Κατάλαβαν πως είναι μοναχικές αιθέριες υπάρξεις που περιφέρονται μέσα στην ασχήμια για να ζωγραφίσουν, να γράψουν και να αποτυπώσουν στην ψυχή τους το «θαυμαστό!» Σαν άγνωστοι μυστικοί πράκτορες που περνούν απαρατήρητοι μα είναι τόσο σημαντικοί! Είναι οι ταξιδιώτες που δημιουργήθηκαν από το Σύμπαν ως το εξαίρετο είδος που θα αποκωδικοποιήσει το εξωγήινο μήνυμά του. 

Αν είσαι κι εσύ ένας επισκέπτης ονειροπόλος από μιαν άλλη διάσταση, μην σκεφτείς να κάνεις το άλμα του θανάτου. Κάνε το γενναίο άλμα για τ΄αστέρια! Γι’ αυτό είσαι εδώ! Είσαι η ελπίδα των υποανάπτυκτων ανθρώπων κι έχεις τον κόσμο των θαυμάτων για να ζήσεις. Αυτή η γνώση είναι η μεγαλύτερη δύναμη για να νικήσεις την κοινωνική παραφροσύνη. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να "δεις"... 

Για όλα εκείνα τα νέα παιδιά που έπεσαν από τα μπαλκόνια του θανάτου γιατί κανείς δεν έγινε ο μέντοράς τους, να τα διδάξει πως η σπουδαιότερη αποστολή τους είναι να κάνουν το Άλμα στ’ αστέρια! 

Υπόσχομαι

να ονειρεύομαι για εσάς σε κάθε πρωινή ηλιαχτίδα 

και να προσεύχομαι σε κάθε νυχτερινή θέαση... 

Ραντεβού στ’ αστέρια! 

Θερμή παράκληση : Όσοι αναδημοσιεύετε τις αναρτήσεις μου, παρακαλώ πολύ, να βάζετε το όνομά μου ή την ονομασία του blog, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο που βίωσα πριν από μερικούς μήνες με την οικειοποίηση των κειμένων μου. Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είχαν καλή κατάληξη, καθώς αντιμετωπίστηκαν με ευπρέπεια και κατανόηση. Είναι μεγάλη τιμή και χαρά μου να αναδημοσιεύετε τα κείμενά μου γιατί καταλαβαίνω ότι σας αρέσουν, όμως, κάθε λέξη που γράφω, βγαίνει από την ψυχή μου και ανήκει σε μένα. Δεν εκφραζόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο κι αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Τα γραπτά μου και ο τρόπος έκφρασής μου αποτελούν την πνευματική μου ταυτότητα, γι’ αυτό το μόνο που ζητώ, είναι να αναφέρετε την πηγή όσων αναδημοσιεύετε, ως φόρο τιμής για την προσφορά μου στη γραφή. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για την εκτίμηση και για τον σεβασμό! 

Εύχομαι ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη

Σε κάθε βήμα, σε κάθε επιθυμία, σε κάθε άγγιγμα, σε κάθε ματιά, σε κάθε λέξη, σε κάθε γενναία απόφαση, σε κάθε γέλιο, σε κάθε δάκρυ. 

Εύχομαι ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

Χωρίς φόβο, χωρίς ασχήμια, χωρίς βάσανο, χωρίς κακία, χωρίς πόνο, χωρίς μίσος, χωρίς φθόνο, χωρίς άβυσσο, χωρίς θάνατο, δίχως σταύρωση. 

Εύχομαι ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

Με αγάπη, με φροντίδα, με ευγενική καρδιά, με μια ζεστή μητρική αγκαλιά, με φλογερά φιλιά, με ατελείωτα φτερουγίσματα στα στήθη, με ανθισμένους κήπους, με γαλάζιους ορίζοντες, με εγκάρδια χαμόγελα, με καλή διάθεση, με ένα καλοσυνάτο φιλικό χέρι, με μια γλυκιά ανάμνηση, με ευνοϊκό αεράκι, με γαλήνιες θάλασσες, με παιδική ευαισθησία, με ρομαντικά φεγγάρια, με τη μαγεία μιας μελωδίας, με φανταστικά τοπία, με όμορφα όνειρα, με νυχτερινές αστρικές πτήσεις, με το φθρόισμα των φύλλων, με διάφανες δροσοσταλίδες, με πορτοκαλιές ηλιαχτίδες.

Εύχομαι ολόψυχα ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

Με νόημα, σε κατεύθυνση, με σκοπό, με ήθος, με πάθος, με δικαιοσύνη, με αυτογνωσία, με ελπίδα, με πίστη, με δυνατή ψυχή, με αθάνατο πνεύμα, με το φως της σοφίας, με ευγνωμοσύνη.

Εύχομαι να αναπνέεις σε έναν κόσμο γεμάτο καλοσύνη.

Αυτή είναι η ευχή μου για τον κόσμο σου...

Καλό Πάσχα!

Ο νησιώτης (Φεύγοντας μακριά)

Με παραδέρνουνε στις όχθες τ' άγρια κύματα

και με μαλώνουν οι νοτιάδες στην ακρογιαλιά

Με παραδίδουν στις ακτές γλύκα σκιρτήματα

σαν πέφτει στο βαθύ, του δειλίνου η σιγαλιά

Εν' αλμυρό φιλί αυλάκωσε τα χείλη μου

μια ανάσα παθιασμένη θεριεύει το Βοριά

Ο θόλος των αστέρων έγινε η πύλη μου

για να περάσω ναυαγός απ' τη στενοποριά

Το νησί μου αχτιδίζει σε πρίσματα ιριδίζοντα

σαν βοτσαλάκι χρυσαφί στου απείρου τη ματιά

Θα δέσω στο αγνάντι του έναστρου ορίζοντα,

στης οικουμένης την ανείπωτη εσχατιά...

Ε.Ψ